Uncategorized

[Dunkirk] Aftermath

Aftermath

Fan Fiction of Dunkirk

Tommy and Gibson

Genre: One Shot, Slice of Life

**สปอยล์ Dunkirk นะคะ

 

ชายหนุ่มคู้ตัวหลบห่ากระสุนที่สาดมาทางเรือของพวกเขา ขณะที่น้ำทะเลทะลักผ่านรูกระสุนเหล่านั้นเข้ามาในเรืออย่างรวดเร็ว ราวกับร้องบอกให้พวกเขายอมจำนนต่อโชคชะตาและจมหายไปพร้อม ๆ กับเรือลำนี้เสีย

 

“ช่วยกันอุดเรือ เร็วเข้า!”
เขาได้ยินเสียงใครคนหนึ่งตะโกนบอก เขาพยายามใช้มืออุดรูรั่วนั้น แต่ก็รู้ดีว่าเปล่าประโยชน์ น้ำเข้ามาในท้องเรือเกินครึ่งแล้ว เขาต้องหนี ตอนนี้เลย เขาจะไม่ยอมจมไปพร้อม ๆ กับเรือแน่นอน เขาจะกลับบ้าน

 

แต่ขณะที่กำลังปีนบันไดเพื่อขึ้นไปยังดาดฟ้าเรือ ตอนนั้นเองมือหนึ่งฉุดขากางเกงของเขาไว้ เมื่อก้มลงมอง ก็เห็นใบหน้าของชายคนหนึ่งซึ่งปกติจะเรียบเฉยอยู่เสมอ กลับมีแววหวาดกลัวและลนลานฉายในดวงตาสีเข้มคู่นั้น

 

กิ๊บสัน…

 

เขาผละจากบันไดเพื่อออกแรงช่วยดึงทหารชาวฝรั่งเศสขึ้นมาจากเรือ แต่ไม่ว่าเขาจะดึงสุดกำลังเพียงใด ก็ไม่อาจนำตัวชายหนุ่มขึ้นมาจากน้ำได้ ใบหน้าของชายหนุ่มที่อยู่ใต้น้ำดูทรมานราวกับจะขาดใจ เขากำลังจะตาย…

 

ไม่… มันต้องไม่เป็นแบบนี้… ขึ้นมา! ขึ้นมาสิ!

 

มือของชายหนุ่มที่เกาะกุมเขาไว้อ่อนแรงลง ดวงตาสีเข้มเบิกค้าง ร่างไร้วิญญาณของทหารหนุ่มจมหายลงไปยังก้นเรือ ดำดิ่งสู่ความมืดมิดนิรันดร์

 

“ไม่!”

 

ต้องใช้เวลาอยู่หลายวินาที กว่าชายหนุ่มจะจำได้ว่า ตอนนี้เขากำลังนอนมองเพดานอยู่บนเตียงในห้องนอนของเขาเอง ไม่ได้อยู่ในสมรภูมิรบ หรือในเรือประมงลำนั้นอีกต่อไป ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าซูบตอบชุ่มไปด้วยเหงื่อ ดวงตาสีเขียวมรกตเบิกกว้างจ้องมองผนังที่ปลายเตียงอย่างเลื่อนลอย

 

ความฝัน…

 

ฝันที่สมจริง เขายังรู้สึกเหมือนมือของอีกคนเพิ่งปล่อยจากแขนของเขาเมื่อครู่นี้เอง…

 

ชายหนุ่มมองแขนทั้งสองข้างของตัวเอง ราวกับหวังว่าจะพบร่องรอยนิ้วมือ แต่แขนทั้งสองข้างของเขาไม่มีริ้วรอยใด แผลจากสงครามจางหายไปแล้ว ไม่ทิ้งร่องรอยใดไว้บนตัวเขา เขาไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงและรอดชีวิตมาได้ราวกับปาฏิหาริย์

 

แต่ชายหนุ่มรู้ดีว่า ที่เขารอดมาได้ ไม่ใช่แค่ปาฏิหาริย์ เขาได้รับความช่วยเหลือจากคนอื่นมากมาย บรรดาเพื่อนพ้องทหารที่รบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมา เหล่าทหารฝรั่งเศสที่คอยสกัดกั้นทหารเยอรมันไว้ ให้เขาหลบหนีไปยังชายหาดได้สำเร็จ เจ้าของเรือมูนสโตนที่เสี่ยงชีวิตออกเรือมารับพวกเขากลับไปยังอังกฤษ และทหารฝรั่งเศสคนนั้นที่คอยช่วยเหลือเขามาตลอดตั้งแต่อยู่บนชายหาดจนกระทั่งขึ้นเรือ กิ๊บสันช่วยชีวิตเขา อเล็กซ์ และทหารอีกหลายคนไว้ ทหารฝรั่งเศสผู้ชาญฉลาดและมีสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดดีเยี่ยม คนคนนั้นควรจะรอดชีวิต

 

ลึก ๆ แล้ว ทอมมี่ก็ยังหวังว่า คนคนนั้นอาจจะรอดชีวิต อาจจะมีเรือลำอื่นมารับตัวเขาไป ส่งเขากลับไปฝรั่งเศส และไม่แน่ว่าคนคนนั้นอาจจะแวะมาที่ลอนดอนบ้าง พวกเขาอาจจะเดินสวนกันโดยบังเอิญก็ได้

 

ทอมมี่คิดจะตามหาคนคนนั้น แต่เขาไม่รู้ชื่อจริงของชายชาวฝรั่งเศสคนนั้น ‘กิ๊บสัน’ เป็นเพียงชื่อของนายทหารอังกฤษซึ่งเสียชีวิตแล้วคนหนึ่ง ซึ่งผู้ช่วยชีวิตเขาถอดเครื่องแบบมาจากร่างไร้วิญญาณ เพื่อปลอมตัวเป็นทหารอังกฤษ

 

ทอมมี่ไม่เคยนึกกล่าวโทษที่คนคนนั้นขโมยเครื่องแบบของคนตาย เขารู้ดีว่าความรู้สึกหวาดกลัวและอยากมีชีวิตรอดกลับไปนั้นเป็นอย่างไร ถ้าเป็นเขา เขาก็จะทำเหมือนกัน

 

หลายครั้งที่เขาเดินสวนกับชายหนุ่มที่หน้าตาคล้ายคลึงกับทหารฝรั่งเศสคนนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองอีกรอบ บางครั้งก็ถึงขั้นยอมเดินกลับไปทางเดิม เพื่อจะดูหน้าคนที่เดินสวนกันนั้นให้ชัดเจน ให้แน่ใจว่า ไม่ใช่ทหารฝรั่งเศสคนนั้น

 

วันที่ชายหนุ่มมีความหวังมากที่สุด คือ เมื่อสัปดาห์ก่อน วันฉลองชัยชนะ ชาวต่างชาติแห่กันมาที่ลอนดอนเพื่อร่วมงานฉลองชัยชนะครั้งนี้ มีการเดินพาเหรด จุดพลุฉลอง ผู้คนส่งยิ้มและอวยพรให้กันและกัน ฉลองกันยันเช้าตรู่ของอีกวัน

 

ที่จริงทอมมี่ก็ไม่ได้รังเกียจงานฉลองนี้ แต่หากเลือกได้เขาจะไม่เข้าร่วม เขาดีใจที่สงครามจบแล้ว… โล่งใจที่มันจบลงแล้ว… แต่เขาไม่อาจฉลองร่วมกับทุกคนได้อย่างปลอดโปร่ง เขาไปร่วมงานฉลองเพียงเพื่อจะมองหาคนคนนั้นในฝูงชน เผื่อว่าทหารฝรั่งเศสคนนั้นจะมาร่วมงานฉลองชัยชนะ

 

แต่ไม่ว่าเขาจะมองจนตาพร่ามัว ก็ยังไม่พบคนคนนั้น

 

ชายหนุ่มบอกตัวเองว่า คนเยอะขนาดนี้ เขาคงหาไม่เจอหรอก อีกอย่าง คนคนนั้นก็ดูจะไม่ได้ชอบงานฉลองคึกครื้นแบบนี้ด้วย

 

เช้าวันถัดมา เขาไปเดินหาในเมือง ตามสวนสาธารณะ ที่มีชาวต่างชาตินอนกันเกลื่อนเพราะพลังหมดจากงานฉลองเมื่อคืน

 

แต่เขาก็ไม่เจอ

 

ชายหนุ่มเริ่มคิดว่าคงไม่มีทางที่เขาจะพบกับคนคนนั้นอีกแล้ว แต่เขายังแอบหวังอยู่ในใจ หากหลังจากนี้ไป เขาเริ่มทำงาน สะสมเงินไว้ แล้วให้รางวัลตัวเองไปพักร้อนที่ฝรั่งเศสสักเดือนหนึ่ง เขาจะออกเดินทางไปทุกที่ เท่าที่เขาจะสามารถไปได้ หากโชคดี เขาอาจจะเจอคนคนนั้นก็เป็นได้

 

หลายปีที่ผ่านมานี้ ทอมมี่ไม่เคยทิ้งความหวังว่าจะได้เจอผู้ช่วยชีวิตเขาอีกครั้ง

 

จนกระทั่งได้เห็นความฝันเมื่อครู่

 

เขารู้แล้วว่า ผู้ช่วยชีวิตของเขาไม่ได้รอดชีวิตกลับมา

 

ชายหนุ่มคาดว่าตัวเองจะร้องไห้ จะร้องตะโกน หรือทำลายข้าวของ แต่แล้วก็พบว่า ร่างของเขายังนั่งนิ่งอยู่บนเตียงอย่างนั้น ดวงตาจ้องมองไปยังผนังว่างเปล่าเบื้องหน้า สำรวจความว่างเปล่าในใจของตัวเอง จนกระทั่งได้ยินเสียงนกร้อง จนกระทั่งแสงอ่อน ๆ สาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา จนกระทั่งได้ยินเสียงแม่ของเขาลุกจากเตียงไปยังชั้นล่าง เริ่มตั้งเตาทำอาหารเช้าเพื่อเริ่มเช้าวันใหม่

 

ชายหนุ่มจึงค่อย ๆ รับรู้ เช้าวันใหม่มาเยือนเขาแล้ว

 

แม้ผู้ช่วยชีวิตของเขาจะไม่อยู่แล้ว แต่เขาก็ยังต้องใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป ไม่ใช่เพื่อคนคนนั้นหรอก เขาไม่อาจใช้ชีวิตแทนใครได้ เขาจะใช้ชีวิตของตัวเอง เพื่อตัวเอง

 

และถึงอย่างไร เขาก็จะไปเยือนฝรั่งเศสให้ได้

 

ชายหนุ่มค่อย ๆ ยันตัวลุกจากเตียง ก่อนจะเดินลงไปยังชั้นล่าง เพื่อเริ่มต้นวันใหม่ของตัวเอง

 

-*-*-*-*-*-

 

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านจนจบนะคะ

Uncategorized

สารบัญ Fiction

Fan Fiction

แฟนฟิค แฮร์รี่ พอตเตอร์

  • Winter’s Dream อัลบัส พอตเตอร์ x สกอร์เปียส มัลฟอย (ยังไม่จบ)
    :: เรื่องสั้น, สกอร์เปียสหญิง, ข้ามมิติ
    :: แม้จะถูกส่งไปโบซ์บาตง แต่ สกอร์เปียส มัลฟอยก็ยังคงโดดเดี่ยวจนกระทั่งถูกกระจกดูดข้ามมิติไปเจอ อัลบัส พอตเตอร์ในอีกมิติหนึ่ง
    ตอนที่ 1
    ตอนที่ 2
    ตอนที่ 3
  • Only Me อัลบัส พอตเตอร์ x สกอร์เปียส มัลฟอย (ยังไม่จบ)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่านิด ๆ
    :: อัลบัสคิดว่าตนตกหลุมรักสกอร์เปียส แต่สกอร์เปียสคบกับโรสญาติของเขาอยู่แล้ว
    ตอนที่ 1
    ตอนที่ 2
  • Fluffy Issue อัลบัส x สกอร์เปียส (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, มุ้งมิ้ง, หางและหูแมว
    :: เมื่ออัลบัสกับสกอร์เปียสพยายามฝึกเป็นแอนิเมจัสเหมือนกับพวกปู่เจมส์ ซิเรียส

แฟนฟิค สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่

#NiffNewt เจ้านิฟเฟลอร์ตัวแสบกับนิวท์ สคามันเดอร์

  • [NiffNewt] His Name is? (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, โรแมนติก(?)
    :: สาเหตุที่นิวท์ไม่ตั้งชื่อให้นิฟเฟลอร์ของเขา
  • บันทึกของนิฟเฟลอร์นักล่าขุมทรัพย์ Part 1-5 (ยังไม่จบ)
    :: เรื่อยเปื่อยและโรแมนติกนิด ๆ มั้ง ฮา
    :: นิฟเฟลอร์เป็นพ่อมดแอนิเมจัสนักขุดทองตามเหมือง บังเอิญได้มาเจอกับนิวท์ผู้อยากได้นิฟเฟลอร์สักตัวมานานแล้ว จึงโดนซื้อตัวมาและท่องโลกไปด้วยกันอย่างมึน ๆ
  • Live Happily Ever After (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ซึ้งนิด ๆ
    :: นิฟเฟลอร์เปรียบตัวเองเสมือนตัวประกอบในนิทานที่คอยช่วยเจ้าหญิง(นิวท์)ให้สมหวัง

#JacobQueenie

  • Exception (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, โรแมนติก
    :: เจคอบเป็นความสงบใจของควีนนี่

#Gradence

  • Grave SenSei (ยังไม่จบ)
    :: เรื่องสั้น(มั้ง), โรแมนติก(?)
    :: AU คุณเกรฟ์มาเป็นอาจารย์พิเศษให้กับ โรงเรียนมาโฮโทะโคะโระ โรงเรียนเวทมนตร์ของญี่ปุ่นที่ครีเดนซ์เรียนอยู่
    Graves Sensei [1]
    Graves Sensei [2]
    Graves Sensei [3]

แฟนฟิค แฮร์ริสัน ออสเตอร์ฟิลด์ กับ ทอม ฮอลแลนด์
#HarrisonTom

  • Happy Birthday, Haz 1 – 2 (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, มุ้งมิ้ง
    :: เมื่อแฮร์ริสันได้รับสิ่งที่ไม่คาดฝันจากทอมเป็นของขวัญ
  • Bad Mate  1  –  2  – 3  –  4  – 5  –  6  –  7  –  8  –  9  – 10  (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่านิด ๆ
    :: แฮร์ริสันตัดสินใจจะทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวางความรักของไรอันกับทอม
  • Luckiest Happiest (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, สบาย ๆ, โรแมนติก(มั้ง)
    :: แฮร์ริสันคิดว่าตนเป็นคนโชคดีที่สุดในโลกที่มีทอมอยู่ข้าง ๆ
  • Hold You Dear (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น. สบาย ๆ. โรแมนติก
    :: แฮร์ริสันผู้ดูแลทอมอย่างดี
  • The Fool เจ้าคนซื่อบื้อ (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, มุ้งมิ้งมั้ง
    :: คนซื่อบื้อ ไม่รู้เลยว่าอีกคนเขาแอบรักอยู่

 

แฟนฟิค Dunkirk

  • Aftermath กิ๊บสัน และ ทอมมี่ (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, หม่น
    :: ทอมมี่หลังจากสงครามจบลง

 

แฟนฟิค เฮตาเลีย

  • หนึ่งปีหกเดือน (อเมริกา x ญี่ปุ่น) 1 – 2 – 3 – 4 (ยังไม่จบ)
    :: เรื่องสั้น, สบาย ๆ, น่ารักมั้ง
    :: ฮอนดะ คิคุ นักเขียนญี่ปุ่นวัยสี่สิบได้รับอัลเฟรดหนุ่มอเมริกาวัยสิบเก้าปีมาอยู่ด้วยชั่วคราวเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง

 

แฟนฟิค มาร์เวล ฮีโร่

  • Don’t Be Greedy แซม วิลสัน กับ สตีฟ โรเจอร์ส  (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่านิด ๆ
    :: แซมเกิดความรู้สึกที่ไม่ควรเกิดขึ้นมา
  • Till The End of The Feeling ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ x โทนี่ สตาร์ค (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่านิด ๆ
    :: โทนี่ขอปีเตอร์แต่งงาน แต่ว่าถูกปฏิเสธ
  • Never Answer ฮาเวิร์ด สตาร์ค กับ สตีฟ โรเจอร์ส (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่า
    :: ฮาเวิร์ดสงสัยว่าคนที่พร้อมจะสละตัวเองเพื่อช่วยผู้อื่นอย่างสตีฟจะมีจริง ๆ หรือ
  • After The Rainbow แซม วิลสัน กับ เจมส์ บาร์นส์ (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, สบาย ๆ
    :: แซมกับเจมส์พักอยู่ในตึกเดียวกัน แต่ไม่เคยพบกันเลย จนกระทั่งวันหนึ่ง…
  • Keep Dancing On My Own เอ็ดวิน จาร์วิส กับ โทนี่ สตาร์ค (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่า
    :: โทนี่คิดถึงจาร์วิสของเขา
  • I (am) Like Bird แซม วิลสัน กับ เจมส์ บาร์นส์ (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, สบาย ๆ
    :: แซมกับเจมส์แอบชอบนาตาชาแต่นกทั้งคู่
  • Like The Rainbow Cake แซม วิลสัน กับ เจมส์ บาร์นส์ (จบแล้ว)
    :: เรื่องสั้น, ดราม่านิด ๆ
    :: วันเกิดเจมส์

 

 

Original

 

AI Story

นิยายไซไฟอบอุ่น เรื่องของปัญญาประดิษฐ์ในโลกอนาคตกับแม่ของเขา

HazTom, Uncategorized

Bad Mate – 9 –

Bad Mate

Fan Fiction

Harrison Osterfield

Tom Holland

Ryan Reynolds

– 9 –

 

สามวันแล้วที่ทอมแทบจะไม่ได้คุยกับแฮร์ริสันเลย นอกจากช่วงที่ต้องแสดงฉากแอคชั่นแล้ว เพื่อนของเขามักจะออกไปข้างนอกตามลำพังเสมอ และจะไม่กลับมาจนกว่าจะถึงเวลาเข้านอน ตอนนั้นทอมมักจะแกล้งทำเป็นหลับไปแล้ว เพราะเขาเองก็ยังไม่พร้อมจะคุยกับเพื่อนเช่นกัน

 

ส่วนไรอัน ชายหนุ่มยังคงทำตัวเหมือนปกติ ทำงานด้วยกัน ซ้อมบทด้วยกัน คุยล้อเล่นกับเขา แต่ไม่เรียกเขาว่าลูกแมวน้อยอีกแล้ว และถ้าไม่ได้ทำเพื่อการแสดง ไรอันจะไม่แตะต้องตัวเขาเลย และแน่นอนว่าไม่เอ่ยถึงเรื่องของพวกเขาอีกเลย

 

ทอมนึกขอบคุณชายหนุ่มที่ไม่เร่งรัดเขา สองสามวันมานี้เด็กหนุ่มทุ่มเทสมาธิให้กับการแสดงอย่างมาก เพียงเพื่อจะหลบหนีจากความสับสนของตัวเอง บอกตัวเองว่า ตอนนี้ยังไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น และยืดเวลาให้ตัวเองไปเรื่อย ๆ

 

สามวันต่อมา ทุกคนก็ได้หยุดพักจากการถ่ายทำ แฮร์ริสันเริ่มกลับมาคุยกับทอมเกือบจะเหมือนปกติแล้ว แต่เด็กหนุ่มก็ยังชอบออกไปในเมืองตามลำพังอยู่ดี วันนี้ เขาจึงออกจากห้องไปตอนสาย ๆ โดยไม่ได้ชวนทอมไปด้วย

 

ทอมยังไม่อยากลุกจากเตียง เขานอนลืมตามองเพดานห้องอยู่อย่างนั้น ในหัวกลับมาคิดเรื่องของแฮร์ริสันกับไรอันและเขา

 

เด็กหนุ่มถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่า เขาคิดอย่างไรกับแฮร์ริสันกันแน่

 

แฮร์ริสันเป็นคนสำคัญ เป็นคนที่เขาอยากจะให้อยู่เคียงข้างเขาตลอดไป แต่ว่า… ในฐานะอะไร

 

เขาไม่เคยรู้สึกใจเต้นเวลาอยู่ใกล้ ๆ แฮร์ริสันเหมือนกับตอนที่อยู่กับไรอัน ต่อให้นอนร่วมเตียงกันก็ไม่รู้สึกอะไร ทว่า ทำไมเขาถึงรู้สึกหวงตอนที่เห็นเพื่อนอยู่กับโทมัส…

 

ทอมเริ่มคิดว่าอาจจะเป็นเพราะ… เขารู้สึกว่า แฮร์ริสันเป็นของตัวเอง เป็นคนของเขา ไม่อยากให้คนของเขาไปสนิทกับใครมากกว่าเขา ทอมรู้ว่าคิดแบบนี้มันไร้เหตุผลมาก แฮร์ริสันไม่ใช่ของเขา ไม่ใช่ของใครทั้งนั้น แฮร์ริสันแป็นของตัวเอง มีสิทธิ์ไปสนิทกับใครนอกจากเขาก็ได้ หรือจะเลิกคบเขาไปเลยก็ได้

 

เมื่อคิดว่าแฮร์ริสันจะเลิกคบเขา จะหายไปจากชีวิตของเขา ก็ทำให้ทอมรู้สึกใจหาย… ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เขาจะทำอะไรได้ไหม เขาจะรั้งเพื่อนไว้ให้อยู่กับเขาตลอดไปได้ไหม

 

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้สักสองสัปดาห์ เขาคงตอบอย่างมั่นใจว่า แฮร์ริสันไม่มีทางทิ้งเขาไปได้ เพราะ… แฮร์ริสันรักเขามาก

 

เขาเองก็รักแฮร์ริสันมาก แต่แค่ในฐานะเพื่อนสนิทเท่านั้น…ใช่ไหม

 

สุดท้าย เขาก็ยังไม่แน่ ใจ

 

ส่วนความรู้สึกที่เขามีต่อไรอัน กลับเพิ่มพูนขึ้นเมื่อเขาเห็นว่า ไรอันเข้าใจเขา เขาทั้งรักและนับถือชายหนุ่มมากขึ้น ไรอันก็เหมือนแฮร์ริสัน ทั้งสองไม่ใช่ของเขา ตอนนี้ไรอันไม่ใช่คนของเขาแล้ว มีสิทธิ์เลือกที่จะเลิกกับเขาอย่างถาวรและหันไปหาตัวเลือกใหม่ที่ดีกว่าเขาก็ได้ แต่ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะรอ เลือกที่จะเป็นตัวเลือกให้เขา

 

ตั้งแต่ที่ชายหนุ่มเริ่มห่างเหินกับเขา บ่อยครั้งที่ทอมคิดถึงอ้อมแขนอันอบอุ่นปลอดภัยของไรอัน คิดถึงน้ำเสียงเอ็นดูที่เรียกเขาว่าลูกแมวน้อย คิดถึงสัมผัสอันหนักแน่นและหอมหวานยามที่ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกัน

 

เขารักไรอัน

 

มีแต่ความรู้สึกนี้เท่านั้นที่ทอมแน่ใจ ไม่ว่าเหตุผลอาจจะเป็นเพราะ ไรอันเป็นนักแสดงที่เขาชื่นชม หรือเพราะไรอันเป็นคนมีเสน่ห์ หล่อเหลา และรักเขามาก เขาจึงอยากรักตอบ ไมว่าเหตุผลนั้นจะเป็นอะไร ก็เป็นความจริงที่เขารักไรอัน หากในอนาคตข้างหน้าพวกเขาจะต้องแยกจากกันก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้ เขาอยากอยู่กับไรอัน

 

ทอมสับสนในความรู้สึกของตัวเอง

 

กับแฮร์ริสันเขาไม่อยากให้หายไปไหน อยากให้อยู่ข้างเขาตลอดไป

 

กับไรอัน เขาอยากอยู่ด้วยกันตอนนี้ แต่จะแยกจากกันในวันข้างหน้าก็ไม่เป็นไร

 

เด็กหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมาก เขารักทั้งคู่ และอยากให้ทั้งคู่อยู่กับเขา

 

ทอมรู้ว่าตัวเองไม่อยากคบกับแฮร์ริสันในฐานะคนรักแต่ก็อยากให้อยู่ข้างเขาตลอดไป ส่วนไรอันที่ได้สถานะนั้น เขากลับไม่อาจให้สัญญาได้ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป… และในใจเขา แฮร์ริสันก็สำคัญกว่าไรอันอยู่ดี

 

ถ้าเขากลับไปคบกับไรอันก็ไม่ต่างอะไรกับทำร้ายชายหนุ่ม แต่ถ้าเลิกกันจริง ๆ เขาก็จะเสียใจ

 

ทอมไม่รู้จะทำอย่างไร เขาจึงตัดสินใจทำตามใจตัวเอง

 

เด็กหนุ่มยันตัวเองขึ้นจากเตียงอย่างกระฉับกระเฉง ก่อนจะไปอาบน้ำ และแต่งตัวด้วยเสื้อยืดแขนยาวสีดำตัวโปรด กางเกงขาสั้นพอทีเข่าสีน้ำเงิน ใช้เจลเซ็ตผมแบบรีบ ๆ ก่อนจะเดินไปหาไรอันที่ห้อง

 

ประตูเปิดออกเกือบจะทันทีที่ทอมเคาะเรียก ไรอันดูประหลาดใจมากที่เห็นเด็กหนุ่มยืนอยู่หน้าห้อง และรีบหลีกทางให้เขาเข้าไปในห้อง เมื่อทอมบอกว่าอยากคุยด้วย

 

ไรอันปิดประตูห้อง และเมื่อหันกลับมาก็พบว่าเด็กหนุ่มยืนอยู่ใกล้มาก ห่างจากเขาเพียงเอื้อมมือเท่านั้น ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นจ้องมองเขาตอบอย่างแน่วแน่ ก่อนจะเรียกชื่อของเขา

 

“ไรอัน ผมรักคุณ”

 

ชายหนุ่มผู้โดนบอกรักอย่างกะทันหันได้แต่ยืนมองหน้าทอมนิ่ง จนเด็กหนุ่มทนไม่ไหว ต้องเอ่ยยืนยันความรู้สึกของตัวเอง

 

“ผมรักคุณ กลับมาคบกับผมนะ”

 

เด็กหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้ ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือของชายหนุ่มไว้อย่างไม่ค่อยแน่ใจ แต่เมื่อไรอันไม่ว่าอะไร ไม่ได้สะบัดมือออก เขาก็กุมมือนั้นไว้แน่น ก่อนจะพูดต่อไป

 

“ผม่ไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับแฮร์ริสันกันแน่ แต่ความรู้สึกที่มีต่อคุณ ผมแน่ใจมาก ผมอยากให้คุณอยู่กับผม อยากให้คุณจับมือของผม กอดผม จูบผม อยากให้คุณรักผม”

 

“ไรอัน กลับมารักผมได้ไหม”

 

มือที่กุมมือของไรอันไว้บีบแน่นขึ้นด้วยความประหม่า ชายหนุ่มยกมืออีกข้างขึ้นมาจับมือข้างนั้นของทอมไว้

 

“พูดอะไรอย่างนั้น”

 

เขาดึงมือข้างนั้นของเด็กหนุ่มออกจากมือของตัวเอง และกุมมันไว้แน่น

 

“ฉันไม่เคยหยุดรักนายเลย”

 

.-*-.-*-.-*-.

แฮซ ป้าขอโทษ