[SevLily] This Time I Will Never: บทที่ 9

This Time I Will Never

Severus Snape and Lily Evans

แนว: ดราม่า

เรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่นของหนังสือชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ค่ะ

 

อ่านตอนก่อนหน้าได้ที่

บทที่ 1

บทที่ 2

บทที่ 3

บทที่ 4

บทที่ 5

บทที่ 6

บทที่ 7

บทที่ 8

 

IX

 

 

“กบช็อกโกแลต พายฟักทอง ทรัยเฟิล ไม้กายสิทธิ์รสชะเอม”

 

เซเวอรัสพยายามเดารหัสผ่านห้องอาจารย์ใหญ่ แต่รูปปั้นหินการ์กอยล์ยังไม่ยอมขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

 

“พุดดิ้งคริสต์มาส เบอร์ตี้บอตต์เยลลี่เม็ดทุกรส หมากฝรั่งของดรูเบิล เปปเปอร์อิมพ์ ปากกาขนนกน้ำตาลปั่น”

 

ทันใดนั้นเอง รูปปั้นก็กระโดดหลบไปด้านข้าง พร้อมกับที่กำแพงหินด้านหลังแยกออก เผยให้เห็นบันไดเวียนที่นำไปสู่ห้องอาจารย์ใหญ่

 

“ปากกาขนนกน้ำตาลปั่นเหรอ”

 

ลิลี่ที่ยืนอยู่ข้างเด็กชายพึมพำอย่างเหลือเชื่อ เซเวอรัสหลุดยิ้มกับท่าทางของเธอ ก่อนจะเดินนำไปยังบันไดหิน เมื่อทั้งสองก้าวขึ้นไปยืนบนขั้นบันไดแล้ว บันไดหินก็เริ่มเคลื่อนขึ้นไปด้านบนช้า ๆ

 

ในที่สุดพวกเขาก็มายืนอยู่หน้าประตูไม้โอ๊กมันวาว เด็กชายมองที่เคาะประตูทองเหลืองรูปกริฟฟิน ก่อนจะเอื้อมไปจับมันเคาะเบา ๆ

 

ประตูไม้ค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นห้องทำงานทรงกลมที่เต็มไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือน่าสนใจ มันอยู่ในสภาพเกือบเหมือนที่เซเวอรัสจำได้ ยกเว้นแต่ไม่มีรูปดัมเบิลดอร์ประดับไว้บนผนัง

 

ดัมเบิลดอร์ตัวจริงนั่งอยู่ที่เก้าอี้หลังโต๊ะทำงาน ชายชรามองเด็กทั้งสองแล้วยิ้ม

 

“สายัณห์สวัสดิ์ เซเวอรัส ลิลี่ นั่งลงก่อนสิ”

 

ดัมเบิลดอร์เอ่ยราวกับรอเด็กทั้งสองอยู่แล้ว ขณะตวัดไม้กายสิทธิ์สองครั้ง เสกเก้าอี้นวมน่าสบายสองตัวออกมาตั้งตรงหน้าโต๊ะทำงาน

 

เซเวอรัสกับลิลี่นั่งลงอย่างว่าง่าย ก่อนที่เซเวอรัสจะเอ่ยขึ้นว่า “ผมมีเรื่องต้องเล่าให้อาจารย์ฟังครับ”

 

“เห็นได้ชัดอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่พยายามทายรหัสผ่านห้องทำงานของฉันอยู่นานหรอก ใช่ไหม”

 

ดัมเบิลดอร์ขยิบตาให้เด็กชาย เซเวอรัสสบตาสีฟ้าที่เปี่ยมเมตตาของอาจารย์ใหญ่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชายชราฟัง รวมไปถึงเรื่องที่เขาปกปิดลิลี่ไว้ทั้งหมด เรื่องที่เขาเป็นผู้เสพความตาย ที่เขาขายเธอให้จอมมาร เด็กชายไม่กล้าหันไปมองหน้าลิลี่ กลัวจะต้องเห็นสีหน้าผิดหวังของเธอ เขาจึงได้แต่เล่าต่อไปเรื่อย ๆ ดัมเบิลดอร์ฟังเรื่องราวของเขาอย่างสงบ จนกระทั่งเซเวอรัสเล่าจบ อาจารย์ใหญ่จึงเอ่ยปาก

 

“แล้วเธออยากทำอย่างไรต่อไป เซเวอรัส”

 

“ผมอยากให้ลิลี่กับครอบครัวของเธอปลอดภัย”

 

เซเวอรัสตอบทันที เขายังไม่กล้าหันไปมองหน้าลิลี่ จึงสบตาอาจารย์ใหญ่อยู่อย่างนั้น “อาจารย์…ช่วยได้ไหมครับ”

 

ดัมเบิลดอร์ไม่ตอบคำถามเขา แต่หันไปมองเด็กหญิง แล้วเอ่ยถามเธอว่า

 

“ลิลี่ เธออยากให้เซเวอรัสกับฉันช่วยไหม”

 

ดวงตาสีเขียวของลิลี่มีแววประหลาดใจกับคำถามที่คาดไม่ถึง เด็กหญิงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอหันไปมองเซเวอรัส ซึ่งยังคงหลบตาเธอ ก่อนจะหันมาสบตาสีฟ้าของดัมเบิลดอร์ แล้วตอบว่า

 

“ไม่ค่ะ”

 

คำตอบของเด็กหญิง ทำให้เซเวอรัสหันมามองเธออย่างตกตะลึง ลิลี่สบตาสีดำที่เบิกกว้างของเด็กชาย ก่อนจะพูดต่อ

 

“ถ้าฉันไม่ตายเพื่อลูก ก็จะไม่มีคนปราบจอมมารได้ เพราะงั้น…” เด็กหญิงเม้มปากก่อนจะบอกอย่างตัดสินใจแล้ว “เธอไม่ต้องช่วยฉันหรอก เซฟ ช่วยดูแลลูกชายฉันหลังจากที่ฉันตายไปแล้วก็พอ”

 

“แต่…”

 

เซเวอรัสอยากคัดค้าน แต่กลับพูดอะไรไม่ออก เขาได้แต่มองหน้าลิลี่ด้วยสายตาอ้อนวอน หวังว่าเด็กหญิงจะเปลี่ยนใจ แต่ลิลี่คลี่ยิ้มบางให้เขา เป็นเชิงว่าเธอไม่เป็นไร เธอตัดสินใจแล้ว
ดัมเบิลดอร์จึงเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

 

“ลิลี่ เธอแน่ใจนะ”

 

“ค่ะ” เด็กหญิงตอบรับขณะสบตาของดัมเบิลดอร์อย่างแน่วแน่ ก่อนจะหันไปหาเซเวอรัสอีกครั้ง

 

“แต่มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะขอร้องเธอ เซฟ”

 

“ได้ ฉันรับปากจะช่วยเธอทุกอย่าง” เด็กชายรีบบอกอย่างมีความหวัง หวังว่าเธอจะเปลี่ยนใจ แต่คำขอของลิลี่ต้องทำให้เขาผิดหวังอีกครั้ง

 

“เธอช่วยเป็นผู้รักษาความลับแทนเพ็ตติกรูว์ได้ไหม ฉันไม่อยากให้เขากับแบล็กต้องลงเอยแบบนั้นอีก”

 

ดวงตาสีเขียวของเธอมีแววเว้าวอน ขณะสบกับดวงตาสีดำของเซเวอรัสที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง เด็กชายไม่ตอบคำอยู่ครู่หนึ่ง ลิลี่ขอให้เขาปกป้องพวกน่าสมเพชนั่น แต่กลับไม่ยอมให้เขาปกป้องเธอ ทำไมเขาต้องช่วยพวกมันด้วย ทำไมเธอไม่ให้เขาช่วยเธอ ความรู้สึกอัดอั้นตันใจเกือบจะทำให้เขาเอ่ยปฏิเสธ แต่แล้วเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงสบตาเธอ ก่อนจะเอ่ยรับปาก

 

“ตกลง”

 

~*~*~*~

 

นับจากวันนั้นทั้งสองก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก ลิลี่ทำตัวเหมือนปกติทุกอย่าง ยกเว้นชอบหลบสายตาเจมส์ตอนที่เด็กชายมองมาทางเธอ

 

อันที่จริง หากเซเวอรัสไม่ได้สังเกตเธอเป็นพิเศษ เขาก็คงจะไม่รู้สึกถึงความผิดปกตินี้ เพราะแต่เดิมนั้นลิลี่ก็ไม่เสวนากับกลุ่มของพอตเตอร์อยู่แล้ว เด็กหญิงไม่สนใจว่าพวกนั้นจะทำอะไร ยกเว้นแต่ตอนที่พวกนั้นมาแกล้งเพื่อน ๆ ในกลุ่มเธอ เธอจะออกปากไล่และชนกับพอตเตอร์ตรง ๆ ทว่า ตอนนี้แม้แต่หน้า
เจ้านั่นเธอก็ไม่มอง เซเวอรัสไม่รู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร รังเกียจหรือเขินอาย เขาไม่กล้าถามเธอตามตรงเพราะกลัวคำตอบ จึงได้แต่สะสมความหงุดหงิดไว้ในใจ

 

เซเวอรัสรักลิลี่ แต่เขาไม่รู้จะทำอย่างไรให้ลิลี่รักเขาตอบ ลิลี่รักเขาในฐานะเพื่อน และเขารู้ดีว่าความรู้สึกของเธอจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ยิ่งลิลี่รู้แล้วว่าอนาคตจะต้องลงเอยกับพอตเตอร์ เธอยิ่งไม่มีทางมองมาที่เขา

 

จนแล้วจนรอด เซเวอรัสก็เลือกที่จะปิดบังความจริงที่ว่า เขารักลิลี่มาตลอด เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอกับดัมเบิลดอร์ฟังเหมือนว่า เขาแค่อยากปกป้องเธอในฐานะเพื่อน แม้เซเวอรัสจะคิดว่าดัมเบิลดอร์คงรู้ แต่สำหรับลิลี่ เด็กหญิงคงไม่รู้ เพราะเธอมองเขาเป็นเพื่อนสนิทมาตลอด และคงจะเป็นอย่างนั้นต่อไป หากเขาไม่ทำอะไรสักอย่าง ให้เธอรับรู้ความรู้สึกของเขา

 

ใช่ว่าเซเวอรัสไม่เคยคิดจะบอกเธอว่า เขารู้สึกอย่างไร เขาจินตนาการว่าตัวเองสารภาพความในใจกับลิลี่มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่กล้าพอจะบอกเธอจริง ๆ เขากลัวว่าเด็กหญิงอาจจะเปลี่ยนไป อาจจะตีตัวออกห่าง ไม่มองหน้า ไม่พูดคุยกับเขา เขาคิดว่าควรรอ รอให้เธอเริ่มมีความรู้สึกดี ๆ ต่อเขาบ้าง แล้วตอนนั้นเขาค่อยบอกเธอ

 

รอจนกระทั่งโอกาสของเขาหลุดลอยไปตลอดกาล

 

คราวนี้เขาก็ต้องปล่อยลิลี่ไปอีกอย่างนั้นเหรอ ปล่อยเธอไปให้พอตเตอร์ผู้จองหอง หลงตัวเอง น่ารังเกียจ ที่สำคัญคือเจ้านั่นดูแลเธอไม่ได้ ทำให้เธอต้องพบจุดจบแบบนั้น

 

เซเวอรัสรู้ดีว่าตัวเองไม่มีหวังที่ลิลี่จะหันมารักเขา และเขาก็ไม่ชอบลงแข่งทั้ง ๆ ที่รู้ว่าจะแพ้หมดรูป เขาเกลียดความพ่ายแพ้ เกลียดความจริงที่ว่าลิลี่ไม่ได้รักเขา ทว่า หากเขาไม่ลงมือทำอะไร เขาคงไม่อาจให้อภัยตัวเองได้

 

เขาจะไม่รออีกต่อไปแล้ว

 

~*~*~*~

 

ก่อนจะถึงงานเลี้ยงส่งท้ายปีการศึกษา เซเวอรัสขอให้ลิลี่ไปเดินเล่นริมทะเลสาบด้วยกัน ขณะที่เด็กหญิงกำลังยืนมองหมึกยักษ์ซึ่งขึ้นมาอาบแดดบนชายฝั่งและขยับหนวดยุกยิกอย่างมีความสุข เซเวอรัสก็โพล่งออกไปว่า

 

“ฉันรักเธอ”

 

ชั่วขณะหนึ่งที่ลิลี่ตัวแข็งทื่อ ก่อนที่เด็กหญิงจะ หันมาหาเขา เรือนผมสีแดงเข้มพลิ้วไหวน้อย ๆ ดวงตาสีเขียวเบิกกว้างขณะเอ่ยถามเขาอย่างไม่แน่ใจว่า

 

“เธอว่าอะไรนะ”

 

เซเวอรัสนึกอยากหายตัวไปจากตรงนั้น ใบหน้าขาวซีดขึ้นสีแดงด้วยความอับอาย เขาเลือกจังหวะพูดไม่เหมาะเอาเสียเลย แต่ในเมื่อพูดออกไปแล้ว เขาก็ต้องทำให้ชัดเจน เด็กชายจึงบังคับตัวเองให้สบตาลิลี่ ก่อนจะพูดช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเกือบเหมือนเสียงกระซิบ แต่ดังพอที่เธอจะได้ยิน

 

“ฉันรักเธอ ลิลี่”

 

ก่อนที่จะห้ามตัวเองได้ทัน เด็กชายก็พรั่งพรูสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

 

“ฉันรักเธอ รักมานาน… นานมาก ไม่ใช่รักแบบเพื่อนด้วย รักมาตลอดตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ จนถึงวันสุดท้ายของชีวิตฉัน…แม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม”

 

เด็กชายหยุดครู่หนึ่ง เขาหวังว่าเด็กหญิงจะพูดอะไรบ้าง แต่เธอไม่พูดอะไรเลย ลิลี่ได้แต่มองหน้าเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง เซเวอรัสจึงพูดต่อ

 

“เธอยังไม่ต้องตอบฉันตอนนี้ก็ได้ ฉันแค่อยากบอกให้เธอรู้ไว้ อยากให้เธอมองฉันบ้าง…ให้โอกาสฉันบ้าง”

 

เซเวอรัสรู้สึกว่าตนไม่อาจยืนอยู่ตรงนี้ได้อีกต่อไป เขาอยากไปให้พ้นจากตรงนี้ ให้พ้นจากลิลี่ที่ยืนนิ่งมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่เธอได้ยิน เขาจึงบอก “แล้วเจอกันนะ” ก่อนจะเร่งเดินออกมาจากตรงนั้น กลับไปยังปราสาทและขังตัวเองอยู่บนเตียงในหอนอนที่ว่างเปล่า ไม่ไปร่วมงานเลี้ยงปิดเทอม เมื่อรีมัสที่กลับจากงานเลี้ยงก่อนเพื่อนเอ่ยถามเขาอย่างเป็นห่วงว่า ทำไมไม่ไปกินอาหารเย็น เซเวอรัสก็บอกแค่ว่าเขาอยากนอน ก่อนจะรูดม่านกั้นเด็กชายออกไปจากสายตา

 

เซเวอรัสหลับตาลง แต่ไม่อาจข่มตาหลับได้ เขานึกถึงสิ่งที่เพิ่งทำลงไป และสีหน้าตื่นตะลึงของลิลี่ เขาคงจะทำพลาดไปแล้ว เขาไม่น่าบอกเธอเลย จากนี้ไปเธออาจจะไม่อยากเห็นหน้าเขา ไม่อยากคุยกับเขาอีกแล้วก็ได้ เป็นความผิดของเขาเองที่ตัดสินใจบอกออกไป

 

เด็กชายนึกโทษตัวเองในใจซ้ำไปซ้ำมาจนกระทั่งผล็อยหลับไป

 

~*~*~*~

 

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ค่ะ ฮือ ในที่สุดเซฟก็กล้าสารภาพแล้ว

 

Advertisements

5 thoughts on “[SevLily] This Time I Will Never: บทที่ 9

  1. Pingback: This Time I Will Never: บทที่ 10 – Luifang's Passion

  2. Pingback: This Time I Will Never: บทที่ 11 – Luifang's Passion

  3. Pingback: [SevLily] This Time I Will Never: บทที่ 12 – Luifang's Passion

  4. Pingback: [SevLily] This Time I Will Never: บทที่ 13 (จบ) – Luifang's Passion

  5. Pingback: สารบัญ Fiction – Luifang's Passion

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s