Decide

Decide

Fan Fiction of Fabtastic Beasts and Where to Find Them
Genre: One Shot, Drama
:: เรื่องของครีเดนซ์ แบร์โบน หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านไป และการตัดสินใจของเขา

“ครีเดนซ์ ถอดเข็มขัดออกมา”

เสียงเย็นเยือกดุจน้ำเย็นจัดของแม่ซัดสาดกระทบร่างของเขา เด็กชายตัวสั่นด้วยความกลัวจับใจ แต่มือสั่นน้อย ๆ คู่นั้นก็ปลดเข็มขัดหนังออกส่งให้ถึงมือผู้ที่ได้ขึ้นชื่อเป็น ‘แม่’ ของเขาอย่างเชื่อฟัง รู้ดีว่า หากขัดคำสั่ง โทษของเขาจะหนักหนายิ่งขึ้น

ครีเดนซ์ค่อย ๆ แบมือขวาที่เต็มไปด้วยรอยแผลตกสะเก็ด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แม่ลงโทษเขา เด็กชายเคยชินกับการถูกตีด้วยเข็มขัดหนังที่มือ แต่ใช่ว่าคุ้นชินแล้วจะทำให้ความกลัวและความเจ็บปวดของเขาลดลง

มือเล็กแต่แข็งแรงราวกับคีมของแม่บังคับดึงมือของครีเดนซ์ให้ยื่นออกมาด้านหน้า ก่อนจะฟาดปลายเข็มขัดลงบนฝ่ามือของเขาอย่างแรง ซ้ำลงไปบนรอยแผลเก่าอย่างจงใจ เด็กชายสะดุ้งสุดตัวด้วยความเจ็บ เสียงสะอื้นหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากที่เม้มแน่น น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้หลั่งรินลงมา ทว่าไม่ใช่เพียงเพราะความเจ็บที่มือ แต่เป็นเพราะความรู้สึกเจ็บปวดและอึดอัดภายใน

เสียงสะอื้นยิ่งกลั้นยากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อแม่ฟาดเข็มขัดหนังลงที่มือของเขาซ้ำไปซ้ำมา มือของเขาแสบไปหมดจนเริ่มชา แต่น่าเสียดายที่จิตใจของเขาไม่อาจด้านชาเหมือนกับมือ ใจของเขาเจ็บปวดรวดร้าว เขาก็แค่อยากให้ใบปลิวหมดไปจะได้กลับมาที่โบสถ์เร็ว ๆ ครีเดนซ์กลัวผู้คน เขาไม่กล้าสบดวงตาของผู้คนตามถนน เพราะสายตาที่มองลงมายังเขาล้วนมีแต่ความสมเพช สงสาร และความรังเกียจเดียดฉันท์ หรือไม่ก็เพิกเฉยไปเสีย เหมือนเขาไม่มีตัวตน เด็กชายอึดอัดใจเสมอเมื่อถูกสั่งให้ไปแจกใบปลิว เขาจึงแอบเอาไปทิ้งในถังขยะซึ่งห่างไกลจากโบสถ์ทุกครั้ง แต่วันนี้เขาโชคร้ายที่ถูกแม่จับได้

ครีเดนซ์พยายามอธิบาย แต่แม่ไม่ฟังเขา ความจริงแล้วแม่ไม่เคยฟังเขาเลย สำหรับแม่แล้ว เขาเป็นเด็กโง่ ไม่ได้เรื่อง สั่งสอนเท่าไรก็ไม่เคยจำ ต้องลงโทษเพื่อจะให้เขาหลาบจำ

ครีเดนซ์ก็เคยคิดว่าตัวเขาเองเป็นแบบนั้น เคยคิดว่า ดีเท่าไรแล้วที่แม่ยังเก็บไอ้โง่อย่างเขาไว้ ไม่ทิ้งให้กลายเป็นเด็กเร่ร่อนข้างถนน หรือจับส่งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายและอดอยาก เขาเคยคิดว่า ลึก ๆ แล้วแม่ก็รักเขา รักในแบบของแม่

แต่เขาคิดผิด แม่ไม่เคยรักเขาเลย ไม่เคยเลย

“แม่…”

เสียงสั่นเครือของเด็กชายอ้อนวอน หวังให้ผู้เป็นมารดาใจอ่อน ทว่าใบหน้างดงามแต่เย็นชาดุจรูปสลักของแมรี ลูกลับบิดเบี้ยวด้วยความกราดเกรี้ยวและเกลียดชัง

“ฉันไม่ใช่แม่แก! แม่ของแกเป็นผู้หญิงร้ายกาจและวิกลจริต!”

….

ครีเดนซ์สะดุ้งตื่นขึ้น ชายหนุ่มหายใจหอบอย่างรุนแรงขณะเงยหน้ามองหลังคาผ้าใบอันว่างเปล่าด้านบน ดวงตาสีเข้มที่เต็มไปด้วยความสับสนเหม่อมองพื้นที่ว่างเปล่านั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เขานอนอยู่ในเต้นท์ในกระเป๋าของนิวท์

ความโล่งอกค่อย ๆ ลูบไล้ร่างที่เกร็งด้วยความตระหนกให้ผ่อนคลายลง แต่ชายหนุ่มตาสว่างเกินกว่าจะหลับต่อได้ เขาค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง เอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มที่กองตกอยู่กับพื้นขึ้นมาไว้บนเตียงสนาม ก่อนจะลุกขึ้นแหวกประตูผ้าใบของเต้นท์ขนาดย่อมออกไป

ด้านนอกเต้นท์เป็นลานเปิดโล่งเล็ก ๆ ที่มองออกไปเห็นทิวป่าไผ่อยู่ไม่ไกล ครีเดนซ์เงยหน้าขึ้น เห็นท้องฟ้ายามราตรีที่จำลองให้เหมือนกับท้องฟ้าของจริงด้านนอก มองดวงดาวดารดาดเต็มท้องฟ้าแล้วก็รู้สึกทึ่งเหมือนกับครั้งแรกที่เห็นดินแดนในกระเป๋า อดคิดไม่ได้ว่านิวท์เป็นพ่อมดที่ทรงพลังและเก่งกาจมาก

ครีเดนซ์เจอนิวท์บนเรือโดยสารที่จะไปยังเมืองเซาแธมตัน… ที่จริงเขาเองที่สะกดรอยตามนิวท์มา เขาต้องการความช่วยเหลือ และนิวท์เป็นคนเดียวที่เคยเจอเด็กผู้หญิงซึ่งมีปัญหาเหมือนกับเขา นิวท์เป็นความหวังเดียวของเขา เป็นคนเดียวที่จะช่วยเขาได้ ดังนั้นเขาจึงแอบตามนิวท์ขึ้นเรือ ใช้เงินที่แม่… ผู้หญิงคนนั้น… ซ่อนไว้ในกล่องไม้เล็ก ๆ ใต้หมอนเป็นค่าตั๋วโดยสาร โชคดีที่ทุกคนคิดว่าเขาตายไปแล้ว ครีเดนซ์จึงขึ้นเรือมาได้โดยไม่มีใครมาดักจับอย่างที่เขานึกกลัว แต่ความกลัวพลังภายในตัวมีมากกว่าความกลัวว่าจะโดนจับ ทำให้ครีเดนซ์กล้าขึ้นเรือมาเผชิญหน้ากับนิวท์ สคามันเดอร์ ขอร้องให้ชายหนุ่มช่วยเขา แลกกับการที่เขาจะยอมทำทุกอย่างที่นิวท์ต้องการ

ครีเดนซ์ผู้ไม่เคยได้รับสิ่งใดมาโดยไม่ต้องทำอะไรตอบแทนเสนอไปแบบนั้นด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน พลางก้มหน้ามองพื้นเคบินห้องพัก ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองนิวท์ซึ่งนั่งอยู่บนเตียงตรงหน้าเขา นักสัตว์วิเศษหนุ่มเรียกชื่อครีเดนซ์อย่างอ่อนโยน ครีเดนซ์ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมอง พ่อมดหนุ่มยิ้มบางให้เขา ก่อนจะตอบรับว่า ได้สิ เขาจะช่วย แลกกับการที่ครีเดนซ์จะช่วยดูแลสัตว์วิเศษในกระเป๋าของเขา ตกลงไหม

ทันทีที่ครีเดนซ์พยักหน้ารับ นิวท์ก็ร่ายคาถาล็อกกุญแจประตูห้องพัก ก่อนจะเปิดกระเป๋า พาเขาเข้ามา และค่อย ๆ อวดสมาชิกทุกตัวให้ครีเดนซ์รู้จักอย่างร่าเริง บอกทุกตัวว่า ครีเดนซ์เป็นเพื่อนใหม่ จะมาช่วยดูแลทุกตัวตั้งแต่วันนี้ไป จากนั้นก็ตั้งเต้นท์ในลานโล่งใกล้ ๆ ห้องทำงานที่ดูเหมือนโรงนา นำเตียงสนามและหมอนผ้าห่มมาใส่ไว้ในเต้นท์ บอกว่ายกให้เป็นบ้านของเขา

ครีเดนซ์อยู่ในกระเป๋าของนิวท์มาสามสัปดาห์แล้ว เริ่มคุ้นชินกับชีวิตในกระเป๋า สนิทกับสัตว์วิเศษบางตัวอย่าง ดูกัล ที่ช่วงสี่ห้าวันแรกมาคลุกอยู่ในเต้นท์เพื่อดูแลเขาบ่อย ๆ ราวกับเขาเป็นออคคามี่เกิดใหม่ แต่ตอนนี้เขาช่วยดูกัลดูแลป้อนอาหารให้บรรดาออคคามี่น้อยได้แล้ว เขายังค่อนข้างชอบเจ้าแมลงขี้วัวยักษ์ที่คอยเก็บมูลของสัตว์ต่าง ๆ มากลิ้งเป็นลูกกลม ๆ นิวท์นำมูลสัตว์พวกนี้มาทำปุ๋ยใส่ต้นไม้ เขาชอบเล่นกับลูก ๆ ของแกรปฮอร์น แม้จะยังรู้สึกกลัว ๆ พ่อแม่ของพวกมันอยู่บ้าง เขาจำชื่อโบวทรัลเกิลทุกตัวได้ พวกนกดิริคอว์ลที่หายตัวไปมาได้ก็น่ารักและตลกดี พวกมูนคาล์ฟก็เป็นมิตรมาก แม้จะไม่ค่อยทำอะไรนอกจากมองดวงจันทร์เกือบทั้งคืนก็ตาม

สัตว์วิเศษที่นิวท์ไม่อยากให้เขาเข้าใกล้คือนันดุตัวที่คล้าย ๆ เสือดาว แต่คำรามจนแผงคอพองออกมาเหมือนปลาปักเป้าได้ เมิร์ตแลปที่คล้าย ๆ หมูมีดอกไม้ทะเลอยู่บนหลัง เพราะมันจ้องจะกัดทุกคนที่เข้าใกล้ และนิฟเฟลอร์ ที่นิวท์พูดด้วยรอยยิ้มเอ็นดูว่า ให้ระวังมันขโมยของแวววาว

นิฟเฟลอร์ในยามปกติก็น่ารักและยอมให้เขาลูบขนตอนให้อาหาร แต่ก็แอบย่องมาขโมยของตอนเขานอนหลับอยู่ในเต้นท์สองครั้ง เขาเคยเจอมันพยายามแกะหัวเข็มขัดของเขาครั้งหนึ่ง อีกครั้งหนึ่งเป็นตอนที่มันพยายามจะขโมยสร้อยจากกล่องไม้ของเขา สร้อยที่คุณเกรฟส์ให้เขามา… สร้อยที่กรินเดลวัลด์ให้เขามา

ครีเดนซ์ยังเก็บมันไว้ เขาไม่แน่ใจว่าทำไมถึงอยากเก็บไว้ แต่ก็ทิ้งไปไม่ลง ถึงแม้นิวท์จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังว่า คุณเกรฟส์นั้นแท้จริงคือเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ปลอมตัวมา กรินเดลวัลด์ต้องการทำสงครามกับมักเกิ้ล เหล่าผู้คนที่ไม่มีเวทมนตร์ เพื่อที่ผู้วิเศษจะได้เป็นใหญ่และไม่ต้องหลบซ่อนตัวจากมักเกิ้ลอีกต่อไป

นิวท์ยังเล่าต่อไปว่า กรินเดลวัลด์นั้นสังหารพ่อมดแม่มดและมักเกิ้ลมานับไม่ถ้วนเพื่ออุดมการณ์ของตัวเอง ตอนนี้จึงถูกจับขังอยู่ในความดูแลของสภาเวทมนตร์แห่งอเมริกา

ครีเดนซ์ไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้ เขารู้สึกเจ็บใจที่ตัวเองโง่จนโดนหลอกใช้ คุณเกรฟส์… กรินเดลวัลด์ เป็นความหวังเดียวของเขาที่จะหลุดพ้นจากโบสถ์แห่งชนซาเล็มที่สองได้ เขายังจำได้ถึงตอนที่ตัวเองรู้ว่าผู้วิเศษมีอยู่จริง ตอนที่ทีน่ามาช่วยเขาจากความกราดเกรี้ยวของแม่

วันนั้นเองที่ครีเดนซ์เจอกับคุณเกรฟส์ครั้งแรก เขามาช่วยทีน่าและพ่อมดแม่มดลบความจำผู้ที่เห็นเหตุการณ์ตอนนั้นทั้งหมด คุณเกรฟส์ที่ควรจะลบความทรงจำของเขา กลับแอบกระซิบบอกถึงชื่อร้านอาหารแห่งหนึ่งและเวลานัดพบ ครีเดนซ์ที่ถึงจะหวาดกลัวแต่ก็อยากรู้อยากเห็นจึงแอบไปตามนัด คุณเกรฟส์เลี้ยงอาหารเขา ก่อนจะวาดมือผ่านดอกคาร์เนชั่นที่ประดับอยู่บนให้แปรเปลี่ยนเป็นดอกไม้สีแดงสวยสด เขาจำได้ว่าตัวเองจ้องดอกไม้สีแดงนั้นอย่างตื่นตะลึงและหลงใหล เขาอยากใช้เวทมนตร์ได้ หากเขาใช้เวทมนตร์ได้ บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ อาจจะทำให้เขากล้าหาญขึ้น บางทีอาจจะสั่งให้คนรอบข้างไม่มองเขาเป็นไอ้โง่น่าสมเพชอีกต่อไป

คุณเกรฟส์ว่า เขาดูออกตั้งแต่แรกว่าครีเดนซ์เป็นพวกเดียวกับตน ว่าชายหนุ่มมีเวทมนตร์อยู่ในตัว แต่แค่ขาดการฝึกฝนจึงไม่สามารถใช้ได้ คุณเกรฟส์ว่า เขาสอนครีเดนซ์ได้ แต่เขาต้องการให้ครีเดนซ์ช่วยเช่นกัน ช่วยตามหาเด็กที่มีเวทมนตร์เหมือนกัน เพื่อช่วยเหลือเด็กคนนั้น จากนั้นพวกเขาจะช่วยกันเปิดเผยต่อโลกว่าเวทมนตร์มีอยู่จริง จะไม่มีเด็กผู้วิเศษคนไหนถูกทำร้ายเหมือนที่แม่… แมรี ลู… ทำกับเขา

ครีเดนซ์ระแวง แต่ก็คิดว่านี่เป็นโอกาสเดียวของเขา โอกาสที่จะเป็นคนพิเศษ เป็นคนสำคัญ โอกาสที่จะหลุดพ้นจากสายตาเหยียดหยามดูแคลนและอารมณ์โกรธเกรี้ยวของแม่ โอกาสที่จะเป็นอิสระ

ชายหนุ่มจึงตอบตกลง

นั่นเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิตของเขา ซึ่งในที่สุดก็พาเขามาอยู่ตรงนี้ ในกระเป๋าที่เต็มไปด้วยสัตว์วิเศษในสถานที่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยเวทมนตร์ ครีเดนซ์คิดว่าถึงเขาจะโง่ที่ถูกหลอกใช้ แต่ก็ดีแล้วที่เขาตัดสินใจแบบนั้น แม้จะไม่ราบรื่น ไม่เป็นอย่างที่หวังไว้ และทำให้แม่… แมรี ลู และแชสทีตีต้องตาย… สิ่งที่เขาเสียใจที่สุดคือเรื่องนี้เอง เขาทำให้น้องสาวคนหนึ่งตาย และอีกคนหนึ่งหายตัวไป นิวท์บอกว่าพวกเขาค้นหาตัวโมเดสตีไปทั่วแล้ว แต่เธอหายไปอย่างไร้ร่องรอย นิวท์ปลอบเขาว่าเขาจะส่งนกฮูกถึงทีน่า หากเจอตัวโมเดสตีเมื่อไร ทีน่าจะส่งข่าวมา แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครเจอน้องสาวของเขา

โมเดสตีอาจจะเป็นคนเดียวในโบสถ์ที่รักและเป็นห่วงเขาจากใจจริง ครีเดนซ์เองก็รักน้องสาว เธอเพิ่งอายุแปดขวบ แต่เขาก็รู้ว่าเธอกล้าหาญและเข้มแข็งกว่าเขามาก เขาหวังว่าเธอจะไม่เป็นไร เขาเสียใจจริง ๆ ที่ทำให้เธอหวาดกลัว เสียใจที่พรากบ้านและครอบครัวของเธอไป แม้แมรี ลูจะไม่ได้ดีกับเขา แต่เธอค่อนข้างดีกับแชสทีตีและโมเดสตี แชสทีตี…. เขาเสียใจที่ทำให้เธอตาย เธอไม่ควรจากไปแบบนั้น ถึงเธอจะไม่เคยช่วยหรือแสดงความเป็นห่วงเวลาที่เขาถูกลงโทษ แม้เธอจะมองเขาเหมือนคนโง่ แต่เธอก็ไม่ควรตายอยู่ดี เธอก็แค่ทำทุกอย่างตามแมรี ลูเท่านั้น แชสทีตีแค่อยากให้แมรี ลูรักเธอ เช่นเดียวกันกับเขาที่อยากให้แมรี ลูรัก ต่างกันตรงที่แชสทีตียังได้รับความเมตตาจากผู้หญิงคนนั้นบ้าง ในขณะที่ครีเดนซ์ไม่เคยได้รับเลย… ไม่เคยเลย…

บางครั้งครีเดนซ์ก็นึกเสียใจที่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นตาย คืนแล้วคืนเล่าที่เขาฝันถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น ตอนที่เขา… ฆ่าแม่… แม้เขาจะควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ก็เป็นเขาเองที่ลงมือฆ่าแม่ เป็นเขาเอง เขามันชั่วร้ายน่ารังเกียจที่ฆ่าได้กระทั่งคนที่ตัวเองเรียกว่าแม่ และทำให้น้องสาวต้องตาย… แต่บางครั้งเขาก็อดคิดไม่ได้ว่า ผู้หญิงใจร้ายคนนั้นสมควรตายแล้ว คนโหดร้ายแบบนั้นตายไปเสียได้ก็ดีแล้ว…

ครีเดนซ์นึกเกลียดตัวเองเสมอที่คิดแบบนั้น อดคิดไม่ได้ว่า เขามันชั่วร้ายจริง ๆ แทบไม่ต่างจากคนที่ทำร้ายเขาเลย ครีเดนซ์ไม่อยากชั่วร้าย เขาอยากเป็นคนดี เป็นคนที่วิเศษอย่างนิวท์ อย่างทีน่า เขาไม่อยากเป็นเหมือนแมรี ลูหรือกรินเดลวัลด์ หรือชายนักการเมืองคนนั้นที่ว่าเขาเป็นตัวประหลาด ว่าเขาเป็นขยะไร้ค่า แต่ว่า ครีเดนซ์ก็ยังคิดว่า แม่สมควรตายแล้ว ชายนักการเมืองคนนั้นก็สมควรตายแล้ว และกรินเดลวัลด์คนที่หลอกใช้เขาก็สมควรจะต้องตายเช่นกัน

เขาไม่อยากคิดแบบนั้น แต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้

ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่ก่อตัวคุกกรุ่นขึ้นในอก นิวท์ยังไม่ได้นำสิ่งที่อยู่ภายในตัวของเขาออกไป ครีเดนซ์บอกนิวท์ว่าเขาอยากเรียนเวทมนตร์ เขาอยากใช้เวทมนตร์ได้ นิวท์จึงยังไม่ลงมือแยกสิ่งนั้นออกมา เพราะไม่มั่นใจว่าหากแยกออกมาแล้วครีเดนซ์จะยังใช้เวทมนตร์ได้หรือไม่ นิวท์ว่าทันทีที่ถึงอังกฤษ เขาจะพาครีเดนซ์ไปพบกับดัมเบิลดอร์ พ่อมดที่ยิ่งใหญ่และเก่งกาจที่สุดในยุคนี้ นิวท์มั่นใจว่าดัมเบิลดอร์คงหาทางช่วยครีเดนซ์ได้แน่นอน ระหว่างนี้ นิวท์ให้เขาฝึกควบคุมอารมณ์ นิวท์ว่าอ็อบสกูรัสเป็นเหมือนกาฝาก มันจะระเบิดออกมาต่อเมื่อครีเดนซ์สูญเสียการควบคุมอารมณ์เท่านั้น ตอนที่เขารู้สึกบางอย่างมาก ๆ เช่น โกรธหรือกลัว เพราะงั้นถ้าครีเดนซ์ควบคุมอารมณ์ให้นิ่งได้ มันจะไม่ปรากฏออกมา

ครีเดนซ์พยายามฝึกควบคุมอารมณ์ตัวเองอยู่ แต่ในช่วงแรก ๆ ก็ยากมาก เพราะเขาฝันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทุกคืน นิวท์ต้องคอยเฝ้าเขาอยู่หลายคืน เพื่อกล่อมให้เขาสงบเมื่อเจ้าสิ่งในตัวเขาทำท่าจะระเบิดออกมา ครีเดนซ์ค้นพบว่าการช่วยนิวท์ดูแลสัตว์วิเศษทำให้เขาสงบลง และควบคุมอารมณ์ได้ง่ายขึ้น เมื่อเขาพูดเรื่องนี้ให้นิวท์ฟัง นักสัตว์วิเศษวิทยาเห็นด้วยกับเขา เขาว่าดีแล้วที่ครีเดนซ์มาอยู่กับเขา เขาพูดตามตรงว่าไม่เคยเห็นใครควบคุมอ็อบสกูรัสในตัวได้เลย ครีเดนซ์เป็นคนแรกที่ดูเหมือนจะเริ่มคุมมันได้แล้ว

ครีเดนซ์อดคิดไม่ได้ว่า หากเขาควบคุมมันได้แล้ว เขาก็ไม่ต้องกลัวใครอีกต่อไป บางทีเขาอาจจะใช้มันเพื่อปกป้องตัวเองได้ เขาไม่ได้พูดความคิดนี้กับนิวท์ แต่ดูเหมือนนิวท์จะรู้ว่าเขาคิดอะไร เพราะชายหนุ่มเสริมขึ้นมาว่า แต่ถึงอย่างไรเจ้าสิ่งนี้ก็ต้องถูกกำจัดออกไป เก็บเอาไว้ไม่ได้ เพราะมันจะกัดกินเจ้าของร่างจนถึงแก่ชีวิต

ครีเดนซ์พยักหน้ารับ แม้ในใจจะคิดว่า หากแยกอ็อบสกูรัสออกไปแล้ว แล้วเขาต้องกลายเป็นคนไม่มีเวทมนตร์ เขาก็อยากให้เก็บมันไว้โดยที่เขาใช้เวทมนตร์ได้ดีกว่า

แม้จะรู้สึกผิดต่อนิวท์ที่คอยให้ความช่วยเหลือเขา แต่เขาตัดสินใจแล้วว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองใช้เวทมนตร์ได้ ถ้าการเก็บอ็อบสกูรัสไว้ในตัวจะทำให้เขามีพลัง เขาก็จะทำ

เขาไม่อยากกลับไปเป็นคนอ่อนแออีกแล้ว

….

ตอนแรกว่าจะลงใน FB Weekly ในหัวข้อ Wish แต่ว่า เขียนไปเขียนมาชักไม่เข้ากับหัวข้อ ก็เลยลงแยกดีกว่าค่ะ

นี่เป็นเพียงมุมมองเขาเราที่มีต่อครีเดนซ์นะคะ คิดว่าน้องน่าจะคิดแบบนี้ ถ้าอ่านแล้วรู้สึกว่า เอ ครีเดนซ์ไม่น่าคิดแบบนี้นะ ก็คุยกันได้ค่ะ เราอยากรู้มุมมองอื่น ๆ เหมือนกันค่ะ ชอบเวลามีคนมาถกด้วยเรื่องความคิดตัวละครค่ะ ^^

Advertisements

2 thoughts on “Decide

  1. สงสารน้อง เหมือนในหนังทีน่าเคยบอกว่าแมรีใจร้ายกับเด็กหลายคน แต่กับน้องนี่มากที่สุด เหมือนน้องทำอะไร นางก็เกลียด โอ่ย อยากกอดปลอบ ต้องเติบโตมากับความหวาดกลัวและความหวังว่าจะได้รับความรักจากแม่คนนี้แค่ไหน เป็นเค้านี่ท้อแท้นะ ไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าอาจจะน่าเสี่ยงดู
    ชอบตรงที่บอกว่า “แม่คงรัก ในแบบของแม่ แต่เขาคิดผิด” มัน..โอ้ยยยยย น้องเอ๊ย..
    ฟิคพี่ฟางมาได้ตรงเวลาพอดีมากๆ กำลังอยากรู้เรื่องมุมมองตัวละครเลยค่ะ อย่างที่บอก อยากให้มีคุณเกรฟส์ด้วยจัง แต่นี่พี่ก็คงเหนื่อยน่าดูแล้วใช่ป้ะคะ 55 ขอบคุณสำหรับฟิคนี้นะ อ่านเพลินดี ปกติเค้าไม่ค่อยอ่านแบบที่มีบทสนทนาน้อยๆเพราะมึนง่าย แต่อันนี้คืออ่านได้เรื่อยๆเลย ชอบตรงที่บรรยายเกี่ยวกับสัตว์ในกระเป๋าของนิวท์ เค้าไม่รู้ชื่อ แต่พออ่านแล้วก็ อ๋อ..เคยเจอมาในหนังแล้วนี่ ชื่อนี้เหรอ อยากได้หนังสือเลย ดีที่ไม่มีตังค์(…)
    โดยส่วนใหญ่คาแรคเตอร์น้องที่เค้าคาดเดาไว้ก็ประมาณที่พี่ฟางอธิบายนี่ล่ะ แต่คิดว่าน้องคงยังติดความขี้กลัวอยู่ เพราะพลังในตัวบวกกับภาพความตายของแต่ละคนที่น้องก็คงไม่มีวันลืม อาจเป็นความก้ำกึ่งระหว่างกลัวกับเป็นความเข้มแข็งเดียวที่น้องมี เอ้อ..อย่าลืมฟายดิ้งมิสเตอร์เกรฟส์นะคะ 55555

    1. อื้ม นั่นสินะ พี่ก็รู้สึกว่าครีเดนซ์อาจจะเข้มแข็งเร็วเกินไปหน่อย น่าจะขี้กลัวกว่านี้อีกนิดนึง ส่วนตัวแล้วคิดว่าน้องคงไว้ใจคนยากขึ้นกว่าเดิม การที่น้องไม่บอกความคิดตัวเองให้นิวท์ฟังเรื่องหากเอาอ็อบสกูรัสออกไปแล้วเวทมนตร์หายหมด จะขอเก็บไว้ดีกว่า เพราะน้องยังไม่ไว้ใจนิวท์หมดใจน่ะ แต่กลายเป็นว่าดูน้องเข้มแข็งที่ตัดสินใจเอง ฮาาาาา
      มายเสิร์ทข้อมูลสัตว์วิเศษดูในเว็บได้ มีคนเอาข้อมูลลงไว้อยู่นะ
      ฟายดิ้งมิสเตอร์เกรฟส์นี่จะเจอรึเปล่า ผู้กำกับออกมาบอกแล้วด้วยว่าภาคสองไม่มีบทมิสเตอร์เกรฟส์ T T

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s