[NiffNewt] His Name is?

His Name is?

Fan Fiction of Fantastic Beasts and Where to Find Them

Genre: One Shot, Romantic(?)

Paring: Niffler and Newt Scamander

หมายเหตุ: มโนล้วน อย่าได้ใส่ใจไทม์ไลน์ค่ะ

 

 

“คุณสคามันเดอร์ครับ เจ้าตัวนี้ชื่ออะไรหรือครับ น่ารักจังเลย!”

 

วันหนึ่ง ขณะที่นิวท์ สคามันเดอร์ แวะมาส่งต้นฉบับหนังสือ สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ ฉบับปรับปรุงครั้งที่สี่ ดัมเบิลดอร์ก็ขอให้เขามาบรรยายในชั้นเรียนสัตว์วิเศษ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้เด็ก ๆ ซึ่งใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักสัตว์วิเศษวิทยา

 

เนื่องจากนิวท์พูดไม่ค่อยเก่ง โดยเฉพาะต่อหน้าเด็ก ๆ เกือบยี่สิบคน เขาเป็นนักปฏิบัติมากกว่านักพูด จึงคิดว่าให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ผ่านประสบการณ์เลยจะดีกว่า ชายหนุ่มปล่อยให้เด็ก ๆ ปีสามเข้ามาให้อาหารและเล่นกับสัตว์ในกระเป๋า โดยมีเขาคอยอธิบายถึงเกร็ดเล็กน้อยของสัตว์แต่ละชนิด

 

ตอนแรกนิวท์จับตาดูเด็ก ๆ อย่างใกล้ชิด ด้วยกลัวเด็กบางคนจะเล่นอะไรแผลง ๆ จนทำให้สัตว์ของเขาได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่ชั้นเรียนนี้มีเพียงเด็กจากบ้านฮัฟเฟิลพัฟและเรเวนคลอ เด็กฮัฟเฟิลพัฟเชื่อฟังและรักสัตว์ ส่วนเด็กเรเวนคลอก็ใจดีและฉลาดเกินกว่าจะทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อตัวเอง

 

เขากำลังเล่าเรื่องเดมิไกส์ให้เด็กกลุ่มหนึ่งฟังอยู่ เมื่อเด็กชายจากฮัฟเฟิลพัฟคนหนึ่งเอ่ยถามถึงชื่อของเจ้าตัวกลมขนฟูที่นั่งตาแป๋วมองเด็ก ๆ อยู่บนกองสมบัติแวววาว สีหน้าของมันดูพอใจที่เห็นเด็ก ๆ อยู่รายล้อม และพริ้มตาอย่างเป็นสุขเมื่อเด็กชายคนที่ถามชื่อมันเอื้อมมือมาลูบขนบนหัวเบา ๆ

 

นิวท์เลิกคิ้วเมื่อเห็นนิฟเฟลอร์ตัวแสบนั่งนิ่งให้เด็กลูบขน

 

ชอบเด็ก ๆ หรือนี่  น่ารักผิดคาดแฮะ

 

เด็ก ๆ เริ่มเดินไปล้อมวงหน้ารังซึ่งประดับไปด้วยสิ่งของแวววาวพลางผลัดกันเอื้อมมือไปลูบขนนุ่มของเจ้าตัวแสบ

 

“นั่นนิฟเฟลอร์ มันชอบของแวววาวน่ะ ก็อบลินจึงชอบใช้มันขุดหาทองตามเหมืองแร่”

 

นิวท์อธิบาย ก่อนจะเอ่ยเสริมพร้อมรอยยิ้มภูมิใจ

 

“ยิ่งเจ้าตัวนี้นะ หาของแวววาวเก่งเป็นพิเศษเลย เสียงเหรียญเงินตกพื้นอยู่ห่างเป็นร้อยเมตรมันยังได้ยิน แต่มันไม่ได้หาให้ฉันหรอกนะ มันเก็บไว้ประดับรังมัน… อ้อ อย่าได้ขโมยของมันเชียวล่ะ มันข่วนเจ็บมากนะ ฉันยังมีรอยแผลเป็นที่มืออยู่เลย”

 

เขาอวดรอยข่วนที่มือให้เด็ก ๆ ดู ทุกคนทำหน้าไม่ค่อยอยากเชื่อว่าเจ้าสัตว์ตาแป๋วขนนุ่มฟูจะทำร้ายใครได้ แต่หลายคนที่กำลังลูบขนนิฟเฟลอร์อยู่เพลิน ๆ ก็ค่อย ๆ ถอนมือออกมา ยกเว้นเด็กฮัฟเฟิลพัฟคนที่สังเกตเห็นนิฟเฟลอร์คนแรก เด็กชายเอ่ยถามต่ออย่างสงสัย

 

“คุณสคามันเดอร์ แล้วชื่อมันล่ะครับ มันมีชื่อไหม ผมเห็นคุณตั้งชื่อให้พวกโบวทรัคเกิล…”

 

นิวท์กระพริบตา ไม่มีใครเคยถามเขาถึงชื่อของเจ้าตัวแสบ เขาจึงไม่คิดว่า จะมีใครสังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้ตั้งชื่อให้นิฟเฟลอร์

 

ดวงตาสีเขียวกลอกไปมาขณะที่พยายามคิดหาเหตุผลดี ๆ มาอธิบายให้เหล่านักเรียนที่กำลังจ้องเขาอย่างรอฟังคำตอบ เขาแกล้งกระแอมไอเพื่อซื้อเวลา ก่อนจะมองหน้าเด็กชายคนที่เอ่ยถามเขา

 

“คือว่า… เอ่อ… เธอชื่ออะไรนะ”

 

เด็กชายเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจที่ถูกถามชื่อ ก่อนจะตอบเสียงเบาว่า

 

“ซิลแวนัสครับ ซิลแวนัส เคทเทิ่ลเบิร์น”

 

“คุณเคทเทิ่ลเบิร์น… คืออย่างนี้… พวกโบวทรัคเกิลมีกันหลายตัว จึงต้องตั้งชื่อเพื่อไม่ให้สับสน ส่วนนิฟเฟลอร์นั้นมีตัวเดียว ไม่ตั้งชื่อก็ไม่มีทางสับสนแน่นอน… เอาล่ะ ใครอยากลองให้อาหารมูนคาล์ฟบ้าง ตามมาทางนี้เลย!”

 

เขารีบพาเด็ก ๆ ไปยังแถบโขดหินผาในโซนกลางคืนซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่ามูนคาล์ฟเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ นิวท์แอบเห็นทางหางตาว่าซิลแวนัส เคทเทิ่ลเบิร์นยังคงทำหน้าสงสัย แต่ก็ยอมบอกลาเจ้านิฟเฟลอร์และตามมาช่วยถือถังอาหารของพวกมูนคาล์ฟ

 

…..

 

 

คาบเรียนนั้นจบลงด้วยดี เด็ก ๆ ดูสนุกสนานที่ได้เล่นกับสัตว์วิเศษและอ้อยอิ่งนิดหน่อยอย่างเสียดายขณะโดนต้อนให้ไปเรียนคาบต่อไป

 

นิวท์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเด็กนักเรียนออกจากห้องไปหมดแล้ว เขาคงไม่เหมาะกับการเป็นครูจริง ๆ การรับมือเด็ก ๆ ทำให้เขาเหนื่อยยิ่งกว่ารับมือพิกซี่ทั้งฝูงเสียอีก ร่างผอมบางแต่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ สายตาจับจ้องไปที่กระเป๋าหนังสีน้ำตาลเก่าแก่ที่มีร่องรอยผ่านการใช้งานอย่างสมบุกสมบัน แต่ในใจนึกถึงคำถามของเคทเทิ่ลเบิร์นที่เขาตอบไม่ได้

 

ขอโทษนะที่โกหก

 

ชายหนุ่มนึกในใจ

 

สาเหตุที่เขาไม่ตั้งชื่อให้นิฟเฟลอร์ เป็นเพราะเจ้านิฟเฟลอร์ตัวนั้นน่าจะมีชื่อจริงอยู่แล้ว

 

ไม่สิ ต้องบอกว่าพ่อมดแอนิเมจัสคนนั้นน่าจะมีชื่อจริงอยู่แล้วมากกว่า

 

ไม่มีใครนอกจากเขาที่รู้ว่า เจ้าตัวแสบนิฟเฟลอร์ในที่ทำรังอยู่ในกระเป๋าของเขา แท้จริงแล้วเป็นแอนิเมจัสซึ่งไม่ได้ขึ้นทะเบียน

 

นิวท์รู้ความจริงตอนที่สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึกในเต็นท์พักแรมชายป่าของไอร์แลนด์ เจ้านิฟเฟลอร์แอบแหวกกระเป๋าออกมา ก่อนจะกลายร่างเป็นพ่อมดต่อหน้าต่อตาเขา แสงจากตะเกียงริบหรี่ใกล้มอดดับนั้นเผยให้เห็น ร่างในผ้าคลุมยาวสีดำ ร่างนั้นสูงกว่าเขาสักครึ่งฟุตได้ ผมยาวหยักศกระต้นคอสีเข้ม พ่อมดแอนิเมจัสคนนั้นยืนหันหลังให้เขา นิวท์จึงไม่รู้ว่าเป็นใคร

 

ชายหนุ่มนึกถึงรายชื่อแอนิเมจัสที่ขึ้นทะเบียนไว้ซึ่งมีไม่ถึงสิบคน และไม่มีใครแปลงร่างเป็นนิฟเฟลอร์เลยสักคน เพราะงั้นพ่อมดตรงหน้าเขานี้คงเป็นแอนิเมจัสที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียน

 

เจ้านั่นคงคิดว่าเขาหลับอยู่ เพราะนิวท์เป็นคนนอนนิ่งมาก แทบจะไม่ขยับตัวแม้แต่ตอนที่สะดุ้งตื่นขึ้น และเมื่อพ่อมดแอนิเมจัสคนนั้นทำท่าจะหันมา ชายหนุ่มก็รีบหลับตาลง

 

ถึงจะหลับตาอยู่ แต่นิวท์ก็รู้สึกได้ว่าอีกคนเคลื่อนเข้ามาใกล้ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงบนพื้นข้างถุงนอนของเขาอย่างเงียบเชียบ

 

นิวท์ที่แกล้งหลับอยู่นั้นเกรงตัวเมื่อรู้สึกว่าพ่อมดแอนิเมจัสคนนั้นโน้มตัวลงมา มือขวาใต้ถุงนอนกำรอบไม้กายสิทธิ์อย่างเตรียมพร้อม

 

แต่แล้วเขาก็รู้สึกว่าผ้าห่มที่ร่นลงไปอยู่ช่วงท้องถูกดึงขึ้นมาคลุมถึงปลายคาง

 

นิฟเฟลอร์จัดผ้าห่มให้หรือ…

 

เมื่อจัดผ้าห่มให้นิวท์แล้ว ร่างที่อยู่ข้าง ๆ ก็กลับกลายเป็นนิฟเฟลอร์อีกครั้ง เจ้าก้อนขนตัวกลมถือวิสาสะมุดผ้าห่มเข้าไปนอนซุกหนุนแขนของนิวท์ ก่อนจะหลับไปอย่างรวดเร็วจนคนที่ถูกใช้ต่างหมอนรู้สึกทึ่ง

 

นิวท์รู้ได้ว่านิฟเฟลอร์หลับไปแล้วจากจังหวะหายใจที่สม่ำเสมอ ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมองเพดานผ้า พลางใช้ความคิด เขาไม่รู้ว่าพ่อมดแอนิเมจัสที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนคนนี้ต้องการอะไร แต่ถ้าให้สันนิษฐาน นิวท์ก็พาลคิดไปแต่ในแง่ร้าย เช่น เป็นอาชญากรที่มาอาศัยเขาพาหลบหนีออกนอกเกาะบริเทน

 

ยิ่งคิดยิ่งดูเข้าเค้า เพราะตอนเจอกันในป่า เจ้านี่ก็พุ่งมาชนเขาเอง กำลังหลบหนีพวกก็อบลินที่ไล่จับมันเพื่อจะเอาไปเลี้ยงไว้ขุดหาทองในเหมือง นิวท์ซื้อเจ้านิฟเฟลอร์มาด้วยทองสามเกลเลียน และเลี้ยงมันไว้ในกระเป๋านับตั้งแต่นั้นมา

 

ก่อนหน้านี้ เขาคิดจะตั้งชื่อให้มันอยู่เหมือนกัน แต่ยังนึกชื่อเหมาะ ๆ ไม่ออก จึงเรียกมันว่านิฟเฟลอร์ไปก่อน

 

ทว่า ตอนนี้เขาไม่แน่ใจว่าควรทำอย่างไรกับพ่อมดแอนิเมจัสในร่างนิฟเฟลอร์ที่กำลังขดตัวซุกวงแขนเขา

 

จะบังคับให้เผยตัวตนดีไหม…

 

เหมือนจะเป็นทางที่ถูกต้องที่สุด แต่นิวท์ยังลังเล เพราะตลอดเวลาสองเดือนที่ผ่านมา เจ้านิฟเฟลอร์ไม่เคยทำร้ายเขาเลย ไม่นับตอนที่เจอกันครั้งแรกแล้วมันข่วนเขาเพราะตกใจกลัว

 

หากนิฟเฟลอร์… พ่อมดแอนิเมจัสคนนี้คิดจะทำร้ายเขา ก็มีโอกาสเกือบร้อยครั้งแล้ว แต่เขาก็ยังอยู่ดี ไม่บุบสลายตรงไหน

 

แถมเมื่อครู่ยังห่มผ้าให้เขาด้วย…

 

สุดท้ายนิวท์ก็ปล่อยไม้กายสิทธิ์ลงในเสื้อคลุมตามเดิม ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลายและหลับไปพร้อมนิฟเฟลอร์ในอ้อมกอด

 

……

 

จนถึงตอนนี้นิวท์ก็ยังไม่ได้ถามชื่อของพ่อมดแอนิเมจัสคนนั้นเลย

 

แน่นอนว่านิฟเฟลอร์ยังไม่รู้ว่า ถูกเขารู้ความลับเข้าแล้ว

 

เพราะงั้นนิวท์จึงไม่ตั้งชื่อให้นิฟเฟลอร์ เขาอยากจะเรียกนิฟเฟลอร์ด้วยชื่อจริง ๆ มากกว่า แต่ก็ยังไม่กล้าบอกเจ้าตัวว่า เขารู้มาตลอด

 

เขากลัวว่า หากบอกออกไป นิฟเฟลอร์จะหนีไป ไม่กลับมาอีกเลย

 

แบบนั้นไม่เอาหรอก เขายอมเป็นไอ้งั่งโดนนิฟเฟลอร์หลอกไปเรื่อย ๆ ดีกว่า หากการทำแบบนั้นจะทำให้นิฟเฟลอร์อยู่ในกระเป๋าเขาตลอดไป

 

“อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ก็ดีแล้ว”

 

ชายหนุ่มเผลอพึมพำออกมา ก่อนจะคว้ากระเป๋าใบเก่งขึ้นมาถือไว้อย่างทะนุถนอม แล้วเดินออกจากห้องเรียนไป

 

.*.*.*.*.*.

เรือ NiffNewt นี่เหมือนเรือไขลานชุบทองแล่นวนในอ่างที่มีนิฟเฟลอร์แช่น้ำมองตามอยู่จริง ๆ ค่ะ 55555555 แต่เราก็ชอบคู่นี้มาก ๆ เลย ^ ^ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ

Advertisements

4 thoughts on “[NiffNewt] His Name is?

  1. มีความน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก น่ารักแบบโอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ตอนแรกก็ตามมาอ่านแบบงงๆนะคะแต่ตอนนี้ฟินมาก มีความมุมิง่ะ แบบโอ๊ยง่ะ แบบโอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย ชอบมากเลยค่ะ อยากอ่านตอนต่อ– แง ขอบคุณที่แต่งมาให้ได้อ่านนะคะ

    1. ตอนแรกงง ๆ เพราะเกริ่นยาวไปหนาอยสินะคะ ประเด็นจริง ๆ มีนิดเดียว 5555555 ดีใจที่ชอบค่ะ ขอบคุณมากเลยที่คอมเม้นท์ให้ ดีใจมาก ฮืออออ T////T อยากเขียนตอนต่อเหมือนกันค่ะ แต่ขอคิดก่อน เพราะมันเริ่มดราม่า 555555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s