The Fool เจ้าคนซื่อบื้อ

The Fool เจ้าคนซื่อบื้อ

AU Drabble Fan Fiction

Harrison Osterfield

Tom Holland

Ryan Reynolds

หมายเหตุ: ใสใสไร้แก่นสารค่ะ

 

 

แฮร์ริสัน ออสเตอร์ฟิลด์เหลือบตามองนาฬิกาสไปเดอร์แมนบนผนังเป็นครั้งที่… เขาเองก็นับจนเลิกนับไปแล้ว เข็มที่ออกแบบให้คล้ายเส้นใยแมงมุมบนหน้าปัดบอกเวลาห้าทุ่มสี่สิบ อีกยี่สิบนาทีก็จะเริ่มวันใหม่แล้ว แต่รูมเมทของเขายังไม่กลับห้อง

 

เด็กหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ขณะทิ้งตัวนอนบนเตียงของตัวเองเพื่อสงบใจ ที่จริงเขาไม่ควรหงุดหงิดงุ่นง่านขนาดนี้ ทอมทิ้งโน้ตไว้ที่โต๊ะหนังสือแล้วว่าคืนนี้จะกลับดึก แต่ที่ทำให้เขาว้าวุ่นใจก็คือ ทอมยังเขียนเหตุผลไว้ด้วยว่า

 

ไปเดทกับพี่ไรอัน  : ) ’

 

วาดรูปยิ้มต่อท้ายชื่อของรุ่นพี่อีกต่างหาก

 

เมื่อนึกถึงโน้ตข้อความของทอม แฮร์ริสันก็ยกมือขึ้นมากุมหน้าผากอย่างกลัดกลุ้ม ความจริงก็คือ เขาแอบชอบรูมเมทคนนี้มาตั้งแต่ตอนเจอกันใหม่ ๆ แล้ว แต่ขี้ขลาดเกินกว่าจะพูดออกไป ตอนแรกเขาก็คิดว่า แค่ได้อยู่ข้าง ๆ ได้เห็นหน้า ได้ฟังเสียง ได้คุยกันทุกวันก็คงเพียงพอแล้ว เขาจะไม่ขออะไรไปมากกว่านี้ แต่เมื่อทอมเริ่มเดทกับรุ่นพี่ไรอัน แฮร์ริสันก็เริ่มรู้สึกเหมือนโดนขโมยเวลาไป เวลาที่เคยเป็นของทอมกับเขา บัดนี้ได้กลายเป็นเวลาของทอมกับรุ่นพี่ไรอันไปเสียแล้ว

 

ความรู้สึกกระวนกระวาย  ไม่มีสมาธิทำสิ่งใด กินอะไรก็ไม่อร่อย แถมยังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกหมาถูกทิ้งให้เฝ้าบ้านตามลำพังแบบนี้ คงเป็นความน้อยใจ… ใช่ น้อยใจเฉย ๆ ที่ถูกช่วงชิงเวลาอันมีค่าไป เขาไม่มีสิทธิ์อะไรจะไปหึงหวงทอม แต่ถ้าน้อยใจตามประสาเพื่อนสนิท คงมีสิทธิ์รู้สึกได้ใช่ไหม

 

ขณะที่แฮร์ริสันกำลังนอนพลิกตัวไปมาอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงไขกุญแจที่ประตู เด็กหนุ่มผุดลุกขึ้นนั่งโดยไม่รู้ตัว แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงทอมพูดขึ้นกับคนที่มาส่ง เขาก็รีบเอนตัวกลับลงไปอีกครั้ง พร้อมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนถึงปลายจมูก ปิดเปลือกตาทั้งสองข้างแกล้งทำเป็นหลับ แต่เงี่ยหูฟังเสียงทั้งสองคุยกันอย่างตั้งใจ

 

“ขอบคุณที่มาส่งนะครับ ผับที่คุณแนะนำเจ๋งมาก วันนี้สนุกสุด ๆ ไปเลย!”

 

เสียงร่าเริงที่เขาหลงรักเอ่ยขึ้นมาจากบริเวณหน้าห้อง คงจะดีกว่านี้ถ้าทอมพูดประโยคนั้นกับเขา

 

“งั้นเหรอ ฉันรู้จักที่ที่ดียิ่งกว่าผับนั้นอีกนะ อยากไปไหม”

 

เสียงมีเสน่ห์ของรุ่นพี่ไรอันเอ่ยตอบ ขนาดแค่เสียงยังฟังดูหล่อเหลา ไม่แปลกที่สาว ๆ ทั่วมหาวิทยาลัยจะปลื้มรุ่นพี่คนนี้มาก แต่สำหรับเขา เสียงของรุ่นพี่ไรอันฟังดูเจ้าเล่ห์และยียวนมาก ๆ

 

“อยากสิครับ ที่ไหนเหรอ”

 

“ห้องฉัน”

 

เห็นไหมว่ารุ่นพี่ไรอันเจ้าเล่ห์ขนาดไหน

 

แฮร์ริสันอยากจะลุกจากเตียงขึ้นไปกระชากแขนทอมเข้ามาในห้องแล้วปิดประตูใส่หน้ารุ่นพี่จอมเจ้าเล่ห์ แต่เขาก็ได้แค่คิด เขาเป็นเพื่อนของทอม ไม่มีสิทธิ์ทำอะไรแบบนั้นกับคนที่เพื่อนของเขากำลังคบหาดูใจอยู่

 

เสียงหัวเราะร่วนของทอมดังแว่วมา ก่อนที่เจ้าตัวจะตอบว่า

 

“ไว้โอกาสหน้าแล้วกันครับ”

 

ทั้งคู่บอกราตรีสวัสดิ์ แล้วทอมก็ปิดประตูลงเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเฉียบ แฮร์ริสันยังคงแกล้งทำเป็นหลับต่อไปจนกระทั่งได้ยินเสียงทอมบ่นกับตัวเองเบา  ๆ

 

“แฮซนี่นะ ทำไมนอนแล้วไม่ปิดไฟ”

 

เขาจึงค่อย ๆ ปรือตาขึ้น แกล้งทำเสียงงัวเงียทักทายเพื่อน

 

“…ทอมเหรอ กลับมาแล้วเหรอ”

 

“อื้อ โทษที ฉันทำนายตื่นเหรอ”

 

คืนนี้ทอมสวมเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสีดำเข้ารูป กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดไว้สองเม็ด เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าและกล้ามเนื้อช่วงเนินอก ดูยั่วยวนเสียจนแฮร์ริสันรู้สึกปวดใจและโกรธ… ทอมแต่งตัวแบบนี้เพื่อรุ่นพี่ไรอันสินะ ต้องเผยเนื้อหนังถึงขนาดนี้เชียว

 

แฮร์ริสันพยายามระงับความรู้สึกพลุ่งพล่านไว้ขณะยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่ปากเจ้ากรรมก็ยังหลุดพูดออกไป

 

“ไปเที่ยวกับรุ่นพี่ไรอันมาเหรอ”

 

“อื้อ ไปผับxxxที่รุ่นพี่เป็นขาประจำน่ะ สนุกมากเลย อยากให้นายไป…”

 

“จำเป็นต้องปลดกระดุมเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ”

 

ทอมยังพูดไม่ทันจบประโยคก็ถูกตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็น ๆ ของแฮร์ริสัน เด็กหนุ่มเลิกคิ้วมองหน้าเพื่อนอย่างงุนงง ก่อนจะก้มลงมองเสื้อเชิ้ตของตัวเอง แล้วเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนที่ถึงจะตีหน้านิ่ง แต่สายตานั้นมีแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

 

ทอมคลี่ยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะอธิบาย

 

“ก็… พอเต้นแล้วมันร้อน ก็เลยปลดออกน่ะ…”

 

คำตอบซื่อ ๆ ของทอมทำเอาแฮร์ริสันลดความโกรธลงไปเกินครึ่ง แต่ก็อยากจะยกขาขึ้นมาก่ายหน้าผากแทน ทำไมคนที่เขาแอบชอบถึงได้… ซื่อบื้อขนาดนี้…

 

“…คราวหน้าปลดแค่เม็ดเดียวพอนะ”

 

“ทำไมล่ะ”

 

ทอมเอียงคอเลิกคิ้วมองหน้าเขาอย่างน่าเอ็นดู ราวกับเด็กที่กำลังถามว่าทำไมดวงจันทร์ถึงตามเรามาล่ะ แฮร์ริสันสบดวงตาสีน้ำตาบเข้มที่รอคำตอบอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่รู้จะตอบอย่างไร จึงตัดสินใจพูดไปตามตรง

 

“ฉันเป็นห่วง”

 

…และหวง

 

เด็กหนุ่มกลืนคำที่ไม่ควรพูดลงคอไป

 

ทอมมองหน้าเขานิ่งอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ แฮร์ริสันขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่าเพื่อนหัวเราะเรื่องอะไร มีอะไรน่าขำงั้นหรือ

 

แต่ก่อนที่จะได้ถาม ทอมก็พูดขึ้นมาก่อน

 

“อื้อ คราวหน้าจะปลดแค่เม็ดเดียว”

 

เด็กหนุ่มรับคำอย่างว่าง่ายผิดคาด แฮร์ริสันประหลาดใจจนคิดคำพูดโต้ตอบไม่ออกอยู่พักใหญ่ ทอมจึงฉวยจังหวะนี้คว้าผ้าเช็ดตัวแล้วหนีเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว

 

หลังจากปิดประตูล็อกกลอนเรียบร้อยแล้ว ทอมก็ล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วรีบพิมพ์ข้อความถึงรุ่นพี่ไรอัน

 

รุ่นพี่ วันนี้ขอบคุณมากนะครับ

 

รออยู่ไม่ถึงครึ่งนาที รุ่นพี่ผู้ใจดีของเขาก็พิมพ์ตอบกลับมา

 

ด้วยความยินดี ว่าแต่ ได้ผลไหม

 

ทอมอ่านข้อความนั้นแล้วหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบว่า

 

ผมคิดว่าได้ผลนะ… ได้ผลละมั้ง แฮซบอกว่า “เป็นห่วง” ผมล่ะ

 

แล้วทอมก็บรรยายคำพูดและสีหน้าของแฮร์ริสันให้รุ่นพี่อ่าน

 

คงกลัวนายโดนฉันหลอกแอ้มแล้วเขี่ยทิ้งสินะ แต่ว่า เพื่อนนายนี่ซื่อบื้อจริง ๆ เลย ถ้าเป็นฉันคงไม่ปล่อยให้นายหลุดมือมาถึงคนอันตรายอย่างฉันหรอก

 

ทอมหัวเราะไม่มีเสียงเมื่อเห็นข้อความนั้น

 

ใช่ แฮซซื้อบื้อสุด ๆ เลย ผมควรจะเลิกรอแล้วรุกเขาเองเลยดีไหมครับ

 

โอ้… อยากโดนทอม ฮอลแลนด์รุกใส่บ้างจัง เจ้าซื่อบื้อนั่นน่าอิจฉาเกินไปแล้ว

 

เขาพิมพ์โต้ตอบกับรุ่นพี่ไรอันที่มาช่วยเขาพิสูจน์ความรู้สึกของแฮร์ริสันอยู่พักหนึ่ง บอกขอบคุณอีกครั้ง ก่อนที่รุ่นพี่จะขอตัวไปทำรายงานที่มีเส้นตายเช้าวันพรุ่งนี้ ทอมวางโทรศัพท์ลงบนเคาท์เตอร์อ่างล้างมือ เขามองตัวเองในกระจก คิดในใจอย่างหมายมั่นว่า นับตั้งแต่วินาทีนี้ เขาจะไม่รออีกต่อไป

 

ในแฮร์ริสันไม่กล้าเริ่ม เขาก็จะเป็นคนเริ่มเอง

 

 

-*-*-*-*-*-

เรื่่องนี้มันไม่ใช่ #HarrisonTom แล้วล่ะค่ะ มันคือ #TomHarrison …รู้สึกผิดนิดหน่อยที่ให้น้องทอมรุก

โปรดติดตาม…. ไม่ล่ะ จบดีกว่าค่ะ 555555

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ

Advertisements

5 thoughts on “The Fool เจ้าคนซื่อบื้อ

  1. โอ้ย ใครกันแน่ที่ซื่อบื้อ!

    แฮซมัวแต่ชักช้า น้องทอมรุกเองเลยลูก~

    ถ้าแฮซยังซื่อบื้ออีก ระวังน้องทอมจะโดนไรอันแย่งไป 555555

    1. ไรอันช่วยน้องขนาดนี้แล้ว คงไม่… เอ๊ะ แต่ก็ไม่แน่นะ ถ้าน้องแฮซยังปอดอยู่ไรอันอาจจะพยายามทำให้น้องทอมเปลัี่ยนใจ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s