Bad Mate – 8 –

Bad Mate

Romantic Drama Fan Fiction

Harrison Osterfield

Tom Holland

Ryan Reynolds

– 8 –

 

 

ไรอันตัดสินใจเดินตามโทมัสไปทางลานจอดรถ ทิ้งทอมไว้กับแฮร์ริสัน ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเด็กคนนั้นตั้งใจจะสารภาพรักกับทอมของเขา

 

 

ที่เขาปล่อยให้มันเกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเป็นพ่อพระ เพียงแต่เขาอยากให้ทอมได้มีโอกาสตัดสินใจด้วยตัวเอง ว่าตามตรง เขาตั้งใจยืมมือแฮร์ริสันเพื่อบีบให้ทอมเลือก

 

 

และทอมก็ตัดสินใจเลือกแล้ว

 

 

ไรอันรู้ได้ทันทีที่เด็กหนุ่มทั้งสองเดินมาถึงรถ ดวงตาที่บวมแดงจากการร้องไห้ของทอม สีหน้าเรียบเฉยที่แฮร์ริสันปั้นขึ้นเพื่อปิดบังความเจ็บปวดของตัวเอง

 

 

ทอมได้เลือกแล้ว แต่ทอมไม่ได้เลือกเขาหรอก

 

 

ทอมเลือกที่จะรักษามิตรภาพกับแฮร์ริสันเอาไว้แทนที่จะยอมเสี่ยงสูญเสียเด็กคนนั้นไป เลือกรักษาแฮร์ริสันเอาไว้ในฐานะเพื่อนคนสำคัญตลอดไป

 

 

สุดท้ายแล้ว ในใจของทอม แฮร์ริสันก็เป็นคนพิเศษเกินกว่าใคร เขาไม่อาจเทียบเด็กคนนั้นได้เลย

 

 

แต่ช่างปะไร ถึงอย่างไรเขาก็ได้เป็นคนรักของทอม และตราบใดที่พวกเขายังมีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน เขาจะรักษาตำแหน่งนี้ไว้ให้ได้

 

 

คืนนั้นทอมไปส่งเขาที่ห้อง และอ้อยอิ่งอยู่พักใหญ่ราวกับไม่อยากจากเขาไป… เขาก็อยากจะกล่อมตัวเองให้เชื่อแบบนั้นอยู่หรอก แต่ความจริงคือ ทอมไม่อยากกลับไปเผชิญหน้ากับเด็กคนนั้น

 

 

“นอนนี่เลยดีไหม แต่ไม่รับประกันความปลอดภัยนะ”

 

ไรอันแกล้งเอ่ยปากชวนพร้อมส่งยิ้มกรุ้มกริ่มให้เด็กหนุ่มที่ตอนนี้นั่งอยู่บนเตียงของเขา ในอ้อมแขนก็กอดหมอนของเขาแน่น เขาคาดไว้ว่าหมอนใบนั้นจะลอยมาปะทะร่างของเขาพร้อมกับเสียงโวยวายขัดเขินของทอม แต่กลายเป็นว่าเด็กหนุ่มช้อนตาขึ้นมองเขา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาราวกับกลัวจะรบกวนว่า

 

 

“นอนได้เหรอ”

 

 

“ได้อยู่แล้ว สำหรับลูกแมวน้อย ฉันอ้าแขนต้อนรับเสมอ”

 

 

เขาตอบรับพร้อมกับอ้าแขนกว้างประกอบ นึกไม่ถึงว่าทอมจะทิ้งหมอนแล้วกระโจนเข้ามาสู่อ้อมอกเขาจริง ๆ กระนั้นเขาก็เต็มใจโอบกอดเด็กหนุ่มที่จิตใจว้าวุ่นคนนี้ไว้ เขาเข้าใจดีว่า แฮร์ริสันสำคัญกับทอมมาก ไม่ว่าทอมจะตอบปฏิเสธไปแล้วหรือขอเวลากลับมาคิดดูก่อน ตอนนี้ทอมต้องกำลังไม่สบายใจอย่างมากแน่ ๆ ที่ตัวเองเป็นเหตุให้เด็กคนนั้นต้องเสียใจ

 

 

สำหรับไรอันแล้ว ทอมของเขาไม่ผิด เด็กคนนั้นก็ไม่ผิดเช่นกัน มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริง ๆ

 

 

แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ผิด ไรอันไม่เคยนึกโทษตัวเองที่ชอบทอม ไม่เคยเสียใจที่สารภาพรักออกไปด้วย ก็เขาชอบทอมจริง ๆ สมมติว่าเขากับแฮร์ริสันสลับตำแหน่งกัน สมมติว่าทอมคบกับคนอื่นอยู่ เขาก็จะยังชอบทอมอยู่ดี และเขาจะสู้เต็มที่เพื่อให้ทอมกลายมาเป็นลูกแมวน้อยของเขา

 

 

พวกเขาอยู่อย่างนั้นหลายนาที เด็กหนุ่มไม่พูดอะไรเลยสักคำ แต่ก็ไม่ปล่อยมือจากไรอัน ชายหนุ่มก็ไม่เอ่ยคำเช่นกัน เขายกมือขวาขึ้นลูบศีรษะของทอมเบา ๆ

 

 

“ไรอัน”

 

 

เด็กหนุ่มเอ่ยชื่อคนรัก ขณะที่ค่อย ๆ คลายอ้อมกอด ทอมถอยออกไปเล็กน้อยเพื่อเงยหน้ามองสบตาชายหนุ่ม ไรอันมีรอยยิ้มบางอยู่บนใบหน้า เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นดุจแสงแดดยามเช้า… เขารักรอยยิ้มแบบนั้นเหลือเกิน…

 

 

ทอมสูดหายใจเข้าเบา ๆ ก่อนจะตัดสินใจบอกออกไป

 

 

“วันนี้… แฮซ…บอกว่ารักผม”

 

 

เด็กหนุ่มสังเกตว่ารอยยิ้มของไรอันเจื่อนลง แต่กระนั้นชายหนุ่มก็ไม่พูดอะไร เขายังคงรอให้ทอมพูดต่อไป

 

 

“…ผมปฏิเสธเขาไปแล้ว”

 

 

แล้วเด็กหนุ่มก็ระบายความรู้สึกของเขาให้ไรอันฟังตามตรง ทอมเล่าตั้งแต่เรื่องที่เขารู้มานานแล้วเรื่องที่แฮร์ริสันชอบเขา แต่เขาไม่อยากสูญเสียเพื่อนไป เขาคิดว่าความสัมพันธ์แบบคนรักนั้นไม่ยั่งยืนเท่ามิตรภาพของเพื่อนหรือครอบครัว จึงตอบปฏิเสธไป แต่กลับรู้สึกเสียใจมากจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทว่า เขาไม่แน่ใจว่าความเสียใจนั้นเกิดจากอะไร เสียใจที่ทำให้แฮร์ริสันต้องเสียใจ เสียใจเพราะกลัวเสียเพื่อนไป หรือเสียใจเพราะ… เชาไม่รู้ใจตัวเอง

 

 

จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่า เขารักแฮร์ริสันแบบไหนกันแน่

 

 

เขาขอโทษไรอันที่มาระบายเรื่องแบบนี้ให้ฟัง เขารู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวขนาดไหนที่มาพูดกับไรอันแบบนี้ ไรอันจะโกรธเขาก็ได้

 

 

แต่ชายหนุ่มไม่โกรธ เขารั้งตัวเด็กน้อยของเขามากอดหลวม ๆ กระซิบกับเส้นผมนุ่มของทอมว่า เขารักทอมนะ ถึงทอมจะยังไม่รักเขาก็ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจริง ๆ

 

 

“ยังจำที่เราพนันกันไว้ได้ไหม”

 

 

ไรอันพูดถึงตอนที่เขากับทอมปลอมตัวออกไปหาอะไรกินกันสองคนที่ย่านดาวน์ทาวน์ ซึ่งผลปรากฏว่าไรอันชนะ ไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเขา

 

 

เมื่อเด็กหนุ่มในอ้อมกอดพยักหน้าเบา ๆ ชายหนุ่มก็พูดต่อ

 

 

“ฉันขอใช้สิทธิ์นั้น ขอให้นายคิดทบทวนความรู้สึกของตัวเองให้ดี”

 

 

ชายหนุ่มแอบสูดหายใจเข้า ก่อนจะเอ่ยคำที่แม้ไม่อยากพูดออกไป แต่เพื่อตัวเขาทั้งคู่ เขาจะต้องพูด

 

 

“ระหว่างนี้ พวกเราห่างกันสักพักนะ”

 

 

“ไรอัน…”

 

 

ไรอันคลายอ้อมแขน ก่อนจะหันหลังให้เด็กหนุ่ม เขาไม่อยากให้ทอมเห็นสีหน้าของเขาตอนนี้ และไม่อยากเห็นสีหน้าของทอมตอนนี้ด้วย

 

 

“ดึกแล้ว กลับห้องเถอะ ราตรีสวัสดิ์”

 

 

ชายหนุ่มหันหลังอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งได้ยินเสียงปิดประตูห้อง เมื่อเขาค่อย ๆ หันกลับไป ก็พบเพียงความว่างเปล่า

 

 

ทอมจากไปแล้ว

 

 

ไรอันล้มตัวนอนลงบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า หลับตาลง แต่กลับหลับไม่ลงจนกระทั่งรุ่งเช้ามาเยือน

 

 

.-*-.-*-.-*-.

 

ทุกคน… เราขอโทษ T T

Advertisements

3 thoughts on “Bad Mate – 8 –

  1. ไรอัน T_____T ตอนนี้มาหล่อ มาเหนือ จิตใจโคตรดีเลย ชายแก่ของเยลลี่ โฮวววววววววว /ปาหัวใจใส่ รักตรรกะความคิด ไม่โกรธทอมหรือแฮซด้วยอะ มามะมาหาอ้อมอกเยลลี่ดีกว่า

  2. ว่าแล้วว่าไรอันต้องพูดประมาณนี้ ดูเป็นผู้ใหญ่มีเหตุผล ดูทำใจได้ สงสารไรอันง่ะ 😢 ถึงจะเชียร์แฮซ(เพราะนกมาหลายเรื่อง) แต่ก็สงสารไรอัน ฮือออ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s