HazTom

Bad Mate – 5 –

Bad Mate

Romantic Comedy Fan Fiction

Harrison Osterfield

Tom Holland

and Ryan Reynolds

– 5 –

“ผมคิดว่าได้ผลนะครับ”

แฮร์ริสันเอ่ยรายงานกับชายหนุ่มทันทีที่พนักงานเสิร์ฟรับออร์เดอร์เสร็จเรียบร้อย

ได้ฟังดังนั้นแล้ว ชายหนุ่มเจ้าของผมสีน้ำตาลอ่อนก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองหน้าเด็กหนุ่มด้วยแววตาล้อเลียน สีหน้าแบบนั้นทำให้ชายหนุ่มที่หน้าอ่อนกว่าวัยดูซุกซนและเปี่ยมเสน่ห์ ร่างผอมสูงในเสื้อสเวตเตอร์สีครีมกับกางเกงยีนส์เข้ารูปนั้นดึงดูดสายตาคนรอบข้างให้ต้องชำเลืองมอง ท่าทางที่นั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้และไขว้ขาอย่างสบาย ๆ นั้นราวกับนายแบบมืออาชีพ แต่แท้จริงแล้ว โทมัส แซงสเตอร์ คนนี้เป็นนักศึกษาปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจ และตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฝึกบริหารร้านขนมปังของครอบครัว

แฮร์ริสันเจอกับโทมัสที่ร้านขนมปังของครอบครัวแซงสเตอร์ ในบ่ายวันหนึ่งที่ทอมกับไรอันกำลังถ่ายทำภาพยนตร์กันอยู่ แฮร์ริสันยังไม่มีงานต้องทำ เด็กหนุ่มจึงออกมาเดินเตร็ดเตร่ในเมืองเพื่อไม่ให้ตัวเองมัวแต่ครุ่นคิดเรื่องของทอมมากเกินไป เมื่อเดินเล่นอยู่สักพัก แม้จะไม่รู้สึกอยากอาหาร แต่ท้องของเขาเริ่มส่งเสียงร้องโครกคราก แฮร์ริสันจึงแวะหาขนมปังรองท้อง และก็เจอกับโทมัสที่เคาน์เตอร์คิดเงิน

ตอนแรกเด็กหนุ่มไม่ได้สังเกตเห็นโทมัสด้วยซ้ำ เพราะในหัวกำลังคิดถึงทอม จนกระทั่งเขาจ่ายเงินและกำลังจะเดินออกจากร้าน ทันใดนั้นชายหนุ่มก็รีบทักว่าเขาลืมขนมปังไว้บนเคาน์เตอร์

แฮร์ริสันเดินกลับไปเอาขนมปัง เขาเอ่ยขอบคุณชายหนุ่ม พลางนึกขำตัวเองที่เหม่อลอยจนลืมของที่เพิ่งจ่ายเงินซื้อมาอยู่หยก ๆ ได้ ตอนนั้นเองที่โทมัสเอ่ยปากถามว่า เขาเป็น่คนอังกฤษใช่ไหม

เมื่อเด็กหนุ่มตอบรับ โทมัสก็บอกว่าเขาเป็นคนอังกฤษเหมือนกัน แต่ย้ายมาอยู่อเมริกาเมื่อสิบหกปีที่แล้ว ตั้งแต่เขายังอายุสิบขวบ

แฮร์ริสันรู้สึกตกใจที่ชายหนุ่มตรงหน้าอายุยี่สิบหกแล้ว แต่หน้ายังดูเหมือนรุ่นเดียวกับเขาและทอม

หลังจากแนะนำตัว โทมัสยัดเยียดพายแอปเปื้ลอันเล็ก ๆ ให้ บอกว่า ถือเป็นของขวัญยินดีที่ได้เจอกัน ถ้าจะตอบแทนก็มาอุดหนุนเขาบ่อย ๆ แล้วกัน

นับตั้งแต่วันนั้นแฮร์ริสันก็แวะไปที่ร้านขนมปังทุกวัน เขากับโทมัสก็กลายเป็นคนสนิทกัน ถึงขั้นที่เล่าเรื่องทอมให้ฟังได้ และโทมัสก็ให้คำแนะนำว่า แกล้งทำเป็นเจอคนใหม่ดู แสร้งทำเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรกับทอมแล้ว และรอดูว่าทอมจะมีปฏิกิริยาอะไรไหม ถ้าทอมแสดงอาการว่าหึงหวงสักนิด ก็แสดงว่าแฮร์ริสันยังมีความหวัง แต่ถ้าไม่ ก็รีบตัดใจเสียตอนนี้

เด็กหนุ่มเล่าให้โทมัสฟังอย่างกระตือรือร้นว่า ทอมพูดอะไรกับเขาบ้าง และใช้สายตาอย่างไรมองเขา ทำให้เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีหวัง โทมัสฟังแล้วก็ว่า แฮร์ริสันยังพอมีหวังจริง ๆ แต่ถึงอย่างไรก็ให้เตรียมใจไว้ด้วย ทอมอาจจะแค่หวงเพื่อนก็ได้ มีคนมากมายที่หวงเพื่อนสนิททั้ง ๆ ที่ไม่คิดจะคบกันอย่างคนรัก

“คนเราชอบหวงสิ่งที่คิดว่าเป็นของตัวเองนะ ยิ่งนายไล่ตามเขาต้อย ๆ อย่างกับสุนัขผู้ซื่อสัตย์มาหลายปี จู่ ๆ ก็ตีตัวออกห่าง ถ้าเด็กคนนั้นไม่รู้สึกอะไรก็เย็นชาเกินไปหน่อยแล้ว”

ชายหนุ่มว่า พลางยกถ้วยชาอุ่นขึ้นแตะริมฝีปาก แฮร์ริสันพยักหน้าเห็นด้วยช้า ๆ เขาเข้าใจที่โทมัสต้องการให้เขาเผื่อใจไว้ เขาก็คิดเหมือนกันว่า ครั้งนี้เขาจะไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องเจ็บเพราะหวังลม ๆ แล้ง ๆ ไปเองฝ่ายเดียวอีกแล้ว

“แล้ว… พี่ว่าผมควรทำไงต่อดี”

โทมัสค่อย ๆ วางแก้วชาลงบนจานรอง ก่อนจะเลิกคิ้วใส่เขา ราวกับแฮร์ริสันถามเรื่องที่ทุกคนรู้คำตอบดีอยู่แล้ว

“จะรออะไรล่ะ ลุยเลยสิ”

“ลุย… ยังไงครับ”

“สารภาพไปตามตรงเลยไง”

คำตอบของโทมัสทำเอาแฮร์ริสันนิ่งไปครู่ ก่อนจะค่อย ๆ พูดออกมาอย่างสิ้นหวังว่า

“แต่ทอมมีไรอันแล้ว…”

“ก็แย่งมาสิ”

ชายหนุ่มที่รูปลักษณ์ราวเทพบุตรบอกเรื่องชั่วร้ายกับเขาได้อย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะเสริมว่า “นายก็อยากทำอย่างนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”

…ก็จริงอยู่หรอกแต่…

“กลัวโดนปฏิเสธเหรอ”

โทมัสพูดแทงใจเขาเต็ม ๆ จนแฮร์ริสันเถียงไม่ออก ชานหนุ่มมองหน้าเขา ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วตั้งใจพูดเน้นทีละคำว่า

“ฟังนะ ตอนนี้นายก็แห้วอยู่แล้ว สารภาพไป อาจจะโดนปฏิเสธ ก็แค่กลับมาแห้วอย่างเดิมเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว”

ชายหนุ่มหยุดพูดเพื่อให้แฮร์ริสันค่อย ๆ ซึมซับคำของเขา ก่อนจะพูดเน้นย้ำต่อ

“ถ้านายไม่กล้าทำอะไร ก็จงแห้วต่อไปเถอะ แต่ถ้าสารภาพ โอกาสที่ทอมจะตอบรับก็ยังมี”

“ไม่แน่ว่า ทอมอาจจะรู้สึกตัวว่าชอบนายมาตลอดก็ได้นะ”

 

แฮร์ริสันพาตัวเองมาถึงห้องนอนตอนสามทุ่มครึ่ง เพื่อจะพบว่าห้องนอนของพวกเขามืดสนิท

ทอมไม่อยู่ในห้อง

สิ่งแรกที่เด็กหนุ่มคิดได้คือ ทอมคงไปอยู่ที่ห้องไรอัน

เด็กหนุ่มรู้สึกหงุดหงิด อยากไปตามเรียกทอมกลับมา แต่ถ้าทำอย่างนั้น ทอมคงจะรำคาญ เขาจึงตัดสินใจคว้าผ้าเช็ดตัวไปอาบน้ำ คิดว่าถ้าร่างกายเย็นลงใจอาจจะเย็นตามก็ได้

ระหว่างที่แฮร์ริสันอาบน้ำอยู่ ก็ได้ยินเสียงประตูห้องนอนเปิดออก พร้อมกับเสียงหัวเราะร่าเริงของทอมกับชายแก่คนนั้น ทั้งสองคุยกันเสียงเบาอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่ได้ยินว่าทั้งคู่คุยอะไรกัน และไม่อยากได้ยินด้วย เด็กหนุ่มหมุนฟักบัวให้แรงขึ้น เสียงน้ำจะได้กลบเสียงของคนทั้งสอง

แฮร์ริสันขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำจนกระทั่งได้ยินเสียงคนเดินออกไป ได้ยินเสียงปิดประตูและล็อกกุญแจห้อง เขาจึงเช็ดตัวให้แห้ง พันผ้าขนหนูรอบเอว สูดหายใจลึก ๆ ปั้นสีหน้าปกติ ก่อนจะออกไปเผชิญหน้ากับเพื่อนสนิท

ทอมอยู่ในห้องเพียงลำพัง กำลังถอดฮู้ดแขวนไว้ที่ตะขอติดผนัง เมื่อเห็นแฮร์ริสันเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ยิ้มบางส่งให้ พลางส่งเสียงทักร่าเริง

“แฮซ กลับมาเร็วนะ”

“กลับมาก่อนนายไม่กี่นาทีเอง”

แฮร์ริสันตอบพลางเดินไปยืนข้าง ๆ ทอม หยิบเสื้อกล้ามสำหรับใส่นอนของตัวเองที่แขวนไว้บนตะขอใกล้ ๆ เสื้อฮู้ดของเพื่อนขึ้นมาสวม ตามด้วยกางเกงขาสั้น ส่วนทอมนั้นรีบคว้าผ้าเช็ดตัวของตัวเองขึ้นมาขณะพึมพำว่าร้อน ก่อนจะเข้าไปในห้องน้ำ ทิ้งอีกคนไว้ในห้องเพียงลำพัง

เด็กหนุ่มนั่งลงบนเตียงของตัวเอง ดวงตาสีเขียวอ่อนเหม่อมองเตียงที่ว่างเปล่าของเพื่อน นึกหาวิธีที่จะบอกความในใจของเขา โดยที่ไม่ทำให้ทอมตกใจมากเกินไป

ที่จริง เขาก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองจะกล้าบอกไหม ถึงโทมัสจะบอกว่า เขาไม่มีอะไรจะเสียแล้ว แต่ถ้าเกิดโดนปฏิเสธขึ้นมา เขาคงเข้าหน้าทอมไม่ติดไปหลายวัน และถึงเขาจะทำใจให้เข้มแข็ง ทำตัวเหมือนปกติได้ แต่ก็ไม่แน่ว่าทอมอาจจะตีตัวออกห่าง และหลบหน้าเขาตลอดไปเลยก็ได้

ทำไงดีวะ…

เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงบนเตียง มองขึ้นไปบนเพดานว่างเปล่า พลางนึกว่า ถ้าคำตอบมันผุดขึ้นมาบนเพดานได้ก็คงดี

แฮร์ริสันนอนลืมตาอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก เขาแกล้งหลับตาลงทันควัน ยังไม่พร้อมเผชิญหน้ากับเพื่อนตอนนี้

เขาได้ยินเสียงทอมสวมเสื้อผ้าอยู่ที่ปลายเตียง สักพักเด็กหนุ่มก็เดินไปปิดไฟ และปีนขึ้นเตียงของตัวเองที่อยู่ห่างจากเตียงของแฮร์ริสันไปหนึ่งช่วงแขนโดยมีโต๊ะข้างเตียงตัวยาวคั่นไว้

ทันทีที่ห้องมืดเกือบสนิท รู้สึกได้เพียงแสงจากโคมไฟบนโต๊ะข้างเตียงเท่านั้น แฮร์ริสันก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เมื่อเหลือบมองไปยังเตียงข้าง ๆ ก็เห็นว่าทอมนอนลืมตามองมาทางเขาเช่นกัน

“ว่าแล้วว่า นายยังไม่หลับ”

ทอมว่า พลางยิ้มอย่างรู้ทัน แฮร์ริสันเห็นรอยยิ้มนั้นแล้วริมฝีปากของเขาก็คลี่ยิ้มเองอัตโนมัติ เด็กหนุ่มพลิกตัวหันไปทางเพื่อน รอฟังว่าทอมอยากจะพูดอะไร

พวกเขานอนมองหน้ากันอย่างนั้นครู่หนึ่ง ก่อนที่ทอมจะเอ่ยขึ้นมาว่า

“เด็กผมสีน้ำตาล… ที่นั่งอยู่กับนายที่คาเฟ่ เป็นเพื่อนนายเหรอ”

คำถามของเพื่อนทำให้แฮร์ริสันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ทอมเห็นเขาอยู่กับโทมัส…

ทอมรีบอธิบายว่าเขาไม่ได้แอบตามไปนะ แต่ตอนออกไปหาอะไรกินกับไรอัน พวกเขาผ่านร้านนั้นแล้วบังเอิญเห็นเข้าพอดี แฮร์ริสันพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะเล่าให้เพื่อนฟังตามตรงว่า เขาเจอกับโทมัสได้อย่างไร เริ่มสนิทกันได้อย่างไร แต่แน่นอนว่าไม่ได้บอกเรื่องที่เขาปรึกษากับโทมัส

เมื่อฟังเขาเล่าจบ ทอมก็เอ่ยว่า ไว้มีโอกาส ก็แนะนำโทมัสให้เขารู้จักหน่อย ก่อนที่เพื่อนจะบอกราตรีสวัสดิ์ แล้วพลิกตัวหันไปอีกทางอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้แฮร์ริสันนอนมองแผ่นหลังเพื่อนอย่างงุนงง

ตอนแรกเด็กหนุ่มคิดว่าทอมจะคุยเรื่องไรอันให้เขาฟัง เตรียมใจรับไว้แล้วว่าอาจจะต้องฟังทอมเล่าสักค่อนคืน แต่ทอมกลับเอ่ยถามถึงโทมัส พอฟังเขาเล่าจบ ก็เข้านอนโดยไม่ได้เล่าเรื่องของตัวเองกับไรอันเลยสักคำ

แปลกมาก…

แม้แฮร์ริสันจะดีใจที่ไม่ต้องฟังเรื่องบาดหู แต่การที่ทอมดูแปลกไป ไม่ค่อยร่าเริงทั้ง ๆ ที่เพิ่งไปเที่ยวกับไรอันมา ทำให้เขารู้สึกไม่ดี

ชายแก่คนนั้นคงไม่ได้ทำอะไรให้ทอมเสียใจใช่ไหม

แฮร์ริสันนึกสงสัยขึ้นมาทันที แต่ไม่อยากเอ่ยปากถาม ถ้าทอมไม่เล่า เขาก็ต้องไม่ถาม

เด็กหนุ่มหลับตาลง พลางนึกในใจว่า ถ้าเกิดไรอันทำให้ทอมเสียใจจริง ๆ เขาจะต่อยชายแก่คนนั้น แก้แค้นให้ทอมเอง

ส่วนเรื่องสารภาพ… เขาขอเวลารวบรวมความกล้าก่อนสักพักนะ
.-*-.-*-.-*-.

 

…มีเรื่องจะสารภาพว่า เราเริ่มตันแล้วค่ะ เขียนแบบไม่มีพล็อตก็เลยเริ่มเค้นออกมายาก ให้ตัวละครพาไปล้วน ๆ เลย แต่ยังไงก็จะเขียนจนจบแน่นอนค่ะ ไม่ต้องห่วง เราไม่ปล่อยค้างคา เพราะเราเองจะค้างคาเช่นกัน 5555

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ แล้วก็ขอบคุณ คุณ jellysqx  คุณ K-myst คุณ jnniis และน้องรีที่ทวิตบอกความรู้สึกทุกครั้งที่อ่านจบ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะที่คอมเม้นท์ให้ ช่วยให้มีกำลังใจแต่งต่อเยอะเลย ^ ^ เรื่องนี้ที่จริงก็ไม่ค่อยมีอะไร 55555 บอกตามตรงว่าถ้าเป็นตัวเองอ่านก็คงไม่เม้นท์ แต่ทั้งสี่ท่านอุตส่าห์คอมเม้นท์ให้ ขอบคุณมากค่ะ

Advertisements

4 thoughts on “Bad Mate – 5 –”

  1. อื้อหืออออ คุณแซงร้ายไม่เบานะคะเรื่องนี้ดูสิ่งที่แนะนำให้รุ่นน้องทำนั่นสิยยย😂😂😂 แฮริสันนายยังมีความหวังวะ

  2. ช็อกแป๊บ ไม่คิดว่าจะเจอเมนตัวเองอีกคนในเรื่องนี้ คุณแซงส์ขาาาาา/ทิ้งทุกคนในเรื่องอย่างไม่ไยดี คุณชายของบ่าว แนะนำได้เด็ดขาดมากค่ะ แย่งมาสิ (ถ้าเป็นครอื่นพูดอาจดูแย่ แต่แซงส์พูดถือว่าหล่อ) ไม่รู้จะทีมใคร ทีมคุณแซงส์ละกัน ดูท่าไรอันจะนกและแฮซก็จะวิน ปันใจให้ทั้งคู่เยย โอ๊ยลูกดูสวยเลือกได้มาก555555555

  3. คือมันควรจะซีเรียส ควรจะสงสารแฮริสัน แต่หลุดหัวเราะทุกครั้งที่อ่านคำว่าชายแก่ ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆค่ะ คือแฮซจะเน้นไปไหนคะเนี่ย 5555555+ ยังสงสารไรอันอยู่ดีค่ะ เป็นคนดีๆไม่ชอบ จะแปลงร่างเป็นนกหรอคะไรอันนนน แต่เชียร์แฮซสุดใจเลยเรื่องนี้ สงสารมาหลายเรื่องแล้ว แต่ไม่อยากให้แย่งง่ะ ดูตัวร้ายไป

    ปล. กรี๊ดดดดดด ยกปล.ทั้งหมดให้แซงสเตอร์ พ่อตัวร้าย ไปยุให้เด็กนิสัยเสีย ไม่ดีเลยนะคะ ฮือออ ถ้าแฮซจะนก ให้โทมัสมาดามใจนะคะ น่ารักมาก ชอบมากก คนอะไรน่ารักอะ แค่เห็นชื่อก็อยากไปหาฟิค TMR อ่านแล้วเนี่ย 5555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s