Bad Mate – 4 –

Bad Mate

Romantic Comedy Fan Fiction

Harrison Osterfield

Tom Holland

and Ryan Reynolds

– 4 –

 

“แฮซ จะไปข้างนอกเหรอ”

 

ทอมเอ่ยทักแฮร์ริสันที่สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเทาอ่อนเข้ารูปปล่อยชายกับกางเกงขายาวสีเทาเข้มจนเกือบดำและรองเท้าผ้าใบสีดำสนิท เด็กหนุ่มสังเกตว่าเพื่อนรักเซตผมอย่างดี แถมยังฉีดน้ำหอมของอาร์มานี่ ซึ่งปกติเพื่อนจะไม่ค่อยแตะ หากไม่ใช่ในโอกาสพิเศษจริง ๆ

 

“อืม ไปเดินเล่นแถวนี้แหละ”

 

แฮร์ริสันตอบรับพลางหยิบกระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มือถือจากโต๊ะข้างเตียง ทอมนั่งกอดหมอนอยู่บนเตียงของตัวเองในมือมีบทภาพยนตร์ที่ต้องท่องให้คล่อง แต่ดวงตาสีน้ำตาลของเด็กหนุ่ม กลับมองตามความเคลื่อนไหวของเพื่อนทุกอริยาบถ

 

“หมู่นี้นายออกไปข้างนอกทุกคืนเลยนะ ไปเที่ยวกับใครน่ะ คิดนอกใจฉันเหรอ”

 

ทอมถามด้วยน้ำเสียงที่แกล้งดัดให้ดูดุ ตีหน้าบึ้ง ขมวดคิ้ว พลางรี่ตาลงอย่างจับผิด แฮร์ริสันหันมาเลิกคิ้วมองหน้าเขา มุมปากของคนถูกคาดคั้นพยายามกลั้นยิ้ม ขณะตอบด้วยน้ำเสียงปกติว่า

 

“เปล่านะ ฉันมีแต่นายคนเดียวเท่านั้น”

 

“แน่ใจนะ” ทอมแกล้งทำเสียงเข้ม

 

“แน่อยู่แล้ว”

 

“ดีมาก เด็กดี”

 

แล้วทอมก็หลุดหัวเราะออกมา ตามด้วยแฮร์ริสันที่ยิ้มกว้าง ก่อนจะเอ่ยขอตัว แล้วเดินออกจากห้องไป

 

“อย่ากลับดึกนักล่ะ แม่เป็นห่วงนะ”

 

ตะโกนไล่หลังเพื่อนด้วยน้ำเสียงร่าเริง แต่หลังจากนั้นไม่ถึงนาที รอยยิ้มกว้างบนหน้าของเด็กหนุ่มก็ค่อย ๆ จางหายไป ความรู้สึกโหวงเหวงนี่มันคืออะไรกันนะ…

 

น้อยใจ… เหงา… เหมือนถูกทิ้ง… ใช่ไหม

 

ทอมไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะรู้สึกแบบนี้ แต่ก็รู้สึกขึ้นมา เพราะแฮร์ริสันเริ่มออกไปเที่ยวข้างนอกคนเดียวทุกคืนโดยไม่เอ่ยปากชวนเขาสักคำ เมื่อเขาถามว่าไปไหน เพื่อนก็มักจะบ่ายเบี่ยงว่า แถว ๆ นี้แหละ ไม่ก็ปัดว่า เดินสำรวจเมือง แต่แฮร์ริสันไม่ยอมสบตาเขา เพื่อนสนิทของเขากำลังมีความลับที่ไม่ยอมบอกแม้แต่กับเขา

 

ใจจริงทอมอยากจะคาดคั้นเพื่อนว่าปิดบังอะไรเขาอยู่ใช่ไหม แต่เขาไม่อยากกลายเป็นคนน่ารำคาญ แม้แฮร์ริสันจะไม่เคยแสดงท่าทีว่ารำคาญเขาเลยสักครั้ง แต่ถ้าโดนจี้ถาม ถึงจะเป็นแฮร์ริสันก็คงรู้สึกรำคาญขึ้นมาแน่นอน

 

เด็กหนุ่มพยายามปลอบใจตัวเองว่า ถ้าเพื่อนพร้อมเมื่อไร ก็คงจะเล่าให้ฟังเองโดยไม่ต้องเอ่ยปากถาม แต่กระนั้นก็อดรู้สึกน้อยใจไม่ได้อยู่ดี หลายปีที่เป็นเพื่อนกันมา แฮร์ริสันกับเขาแทบจะไม่มีความลับต่อกัน อาจจะเคยโกหกกันบ้าง แต่สุดท้ายก็มาสารภาพทีหลังอยู่ดี ไม่เคยรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่ด้วยกัน เพราะแฮร์ริสันจริงใจและเปิดใจกับเขาเสมอ มีอะไรก็บอกกันตามตรง… ยกเว้นเรื่องเดียวเท่านั้นที่พวกเขาต่างรู้ดีแต่ไม่เคยพูดถึงเลย… เรื่องที่แฮร์ริสันคิดกับเขาเกินเพื่อน

 

ทอมรู้มาสักพักแล้วว่าแฮร์ริสันชอบเขา ดูจากการที่เพื่อนดูแลเขา ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์แฮร์ริสันก็จะนึกถึงเขาก่อนเป็นคนแรกเสมอ และถ้าทอมเกิดรู้สึกแย่หรือไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมานอกจาแม่แล้วก็มีแต่แฮร์ริสันเท่านั้นที่จะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นหรือเรียกความมั่นใจของเขากลับคืนมาได้ เพื่อนซี้ของเขาคนนี้ทำเขารู้สึกเป็นคนพิเศษอยู่ตลอดเวลา และเขามั่นใจว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แฮร์ริสันก็จะคอยอยู่เคียงข้างเขาเสมอ ที่เขากล้าทำตามใจปรารถนา เป็นเพราะรู้ว่ามีเพื่อนคนนี้คอยสนับสนุนเขาอยู่

 

เด็กหนุ่มอยากจะตอบรับความรู้สึกของเพื่อนได้จริง ๆ แต่ว่า เขาไม่ได้คิดกับแฮร์ริสันแบบนั้น แฮร์ริสันที่แม้จะอายุน้อยกว่าเขาเดือนหนึ่ง กลับเป็นเหมือนพี่ชาย เหมือนครอบครัวของเขา สำหรับทอมแล้ว แฮร์ริสันสำคัญมากเกินกว่าจะยอมเสี่ยงให้ความสัมพันธ์แบบคนรักมาทำลายความผูกพันของพวกเขา

 

ในมุมมองของเด็กหนุ่มความรักแบบคนรักเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน ไม่ยั่งยืนเท่าความรักของเพื่อนหรือครอบครัว เขาเรียนรู้จากการคบกับเอลลิเซีย เธอเป็นผู้หญิงที่วิเศษมาก และเธอกับเขาก็เข้ากันได้ดีมาก ๆ ทว่า ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ต้องจบลง ไม่ใช่เพราะทะเลาะกัน แต่เพราะเธอและเขาต่างอยากไปตามเส้นทางที่ตัวเองเลือก เขาเลือกอาชีพนักแสดง ส่วนเธอเลือกที่จะเรียกต่อมหาวิทยาลัยในสาขาออกแบบและตัดเย็บเสื้อผ้า มุ่งมั่นจะเป็นดีไซเนอร์ที่มีชื่อเสียงให้ได้ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงกลับมาเป็นเพื่อนกัน เขายังคุยกับเธอผ่านวอทส์แอพเป็นบางครั้ง แต่ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น

 

ทอมคิดว่าหากเขาคบกับแฮร์ริสันแต่แรก บางทีเขาอาจจะไปได้สวยหรืออาจจะจบกันไปนานแล้วก็ได้ทั้งนั้น และถ้าพวกเขาจบกันจริง ๆ แฮร์ริสันก็ไม่มีทางมาอยู่ในกองถ่ายภาพยนตร์กับเขาอย่างตอนนี้ เขาอยากจะเก็บเพื่อนคนนี้ไว้ ไม่อยากให้หายไปไหน ทอมรู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัว แต่เขาอยากให้ความสัมพันธ์ของเขากับเพื่อนเป็นแบบนี้ตลอดไป

 

…แต่ก็คงไม่ได้แล้วละ บางทีตอนนี้แฮร์ริสันอาจจะเจอคนที่จะมาแทนที่เขาแล้วก็ได้

 

ที่จริงก็ยุติธรรมดี เขาเจอไรอันแล้ว.. ถ้าแฮร์ริสันจะเจอคนคนนั้นบ้างก็ดีแล้ว ทอมกล่อมให้ตัวเองคิดแบบนั้น ขณะลุกจากเตียงเพื่อไปหาแฟนของเขาที่ห้อง แน่นอนว่าไม่ลืมถือบทติดมือไปด้วย

 

เด็กหนุ่มไม่ได้กวนให้แฮร์ริสันช่วยซ้อมบทให้มาสักพักแล้ว เขามักไปขอให้ไรอันช่วยมากกว่า เพราะไรอันมีประสบการณ์มากกว่าเขาและเพื่อนเยอะ ให้คำแนะนำได้ดี ทั้งเรื่องน้ำเสียง จังหวะการพูด การสื่ออารมณ์ เขานับถือไรอันมากในฐานะนักแสดงและคนคนหนึ่งที่มีมุมมองต่อสิ่งต่าง ๆ ชัดเจนในแบบของตัวเอง และรู้เสมอว่าตัวเองต้องการอะไร รวมถึงเรื่องของพวกเขาสองคนด้วย

 

ไรอันเป็นคนเอ่ยปากก่อน เขามาสารภาพกับทอมทีหลังว่า เขารู้ตั้งแต่ตอนที่คุยกันวันแรกแล้วว่าเขาอยากรู้จักทอมให้มากขึ้น และอยากให้ทอมเป็นคนคนนั้นสำหรับเขา จึงได้กล้าเสี่ยงเอ่ยถามออกไป เตรียมใจไว้แล้วว่าอาจจะถูกปฏิเสธ แต่ทอมก็ตอบรับ ส่วนทอม แม้จะยังไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนั้นจะยั่งยืนตลอดไปไหม แต่อาการใจเต้นเมื่อไรอันอยู่ใกล้ ๆ นั้นเป็นของจริง ความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยเวลาอยู่ด้วยกันก็เป็นของจริง เขาจึงตอบรับไปอย่างไม่ลังเล และไม่เคยเสียใจที่ตัดสินใจแบบนั้น

 

เด็กหนุ่มเคาะประตูพลางส่งเสียงบอกว่าเป็นเขาเอง และเปิดเข้าไปเมื่อได้ยินเจ้าของห้องบอกอนุญาต ไรอันกำลังสวมเสื้อยืดเสร็จพอดี และคว้าผ้าขนหนูบนเตียงขึ้นมาเช็ดผมที่เปียก ทอมได้กลิ่นสบู่และแชมพูที่คุ้นเคยผสมกับกลิ่นกายของชายหนุ่ม ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาทันที

 

“ไง ทอมมี่”

 

ชายหนุ่มทักขึ้นด้วยน้ำเสียงยินดีพร้อมส่งยิ้มกว้างให้เด็กหนุ่มผู้มาเยือน ท่าทางแบบนั้นของไรอันเรียกรอยยิ้มจากทอมได้ เด็กหนุ่มรีบเดินเข้าไปกอดชายผู้ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจ ซุกไซ้แอบอิงแผ่นอกกว้างนั้นอยู่พักใหญ่ จนไรอันที่กอดเขาตอบ แกล้งพูดขึ้นมาว่า ขี้อ้อนแบบนี้ ลูกแมวน้อยของเขาจะขออะไรหรือเปล่า ให้เขาซื้อแคทนิป*ให้ไหม ทอมจึงผละออกและโวยวายพร้อมรอยยิ้มว่าตัวเองไม่ใช่แมวนะ ไรอันหัวเราะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามเขาว่า

 

“หิวไหม ออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันไหม”

 

ทอมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แม้เขาจะไม่หิวขนาดนั้น แต่ถ้าได้ออกไปข้างนอกบ้าง อาจจะรู้สึกดีมากยิ่งขึ้น เด็กหนุ่มจึงตอบตกลง ก่อนจะขอตัวไปเปลี่ยนชุด เลือกสวมเสื้อแขนยาวมีฮู้ดมาสวมทับเสื้อกล้ามตัวที่เขาใส่อยู่ เขากับไรอันยังไมได้ประกาศคบกันอย่างเป็นทางการ ถึงเขาจะยังไม่ดังเท่าไรอัน แต่แฟน ๆ รู้ว่าพวกเขามาถ่ายทำภาพยนตร์กันแถวนี้ ไม่แน่ว่าออกไปอาจจะเจอแฟนที่จำหน้าพวกเขาได้ ทอมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเรื่องการคบกัน แต่ก็ไม่อยากให้คนอื่นเข้ามาวุ่นวายกับชีวิตส่วนตัวของพวกเขา

 

เมื่อพร้อมแล้วเขาก็มาเจอกับไรอันที่สวมหมวกแก๊ปกับแว่นตาไร้เลนส์กรอบหนาสีดำ ปกติชายหนุ่มไม่ค่อยปลอมตัวเวลาไปเที่ยวไหน แต่ก็บอกว่านาน ๆ ทีลองปลอมตัวแอบไปเที่ยวบ้างก็น่าสนุกดี พร้อมชวนทอมพนันกันว่าจะมีใครจับได้ไหม ทอมพนันว่าต้องมีคนจำได้แน่ เพราะไรอันเป็นคนดัง ส่วนไรอันพนันว่าจำไม่ได้ คนที่ชนะเดิมพันจะได้เป็นเจ้านายหนึ่งวันเต็ม

 

ระหว่างที่ทั้งคู่เดินไปตามย่านดาวน์ทาวน์ มองหาร้านอาหารที่น่าอร่อยพลางลุ้นว่าจะมีใครจำพวกเขาได้ไหม ทอมก็สนุกจนลืมเรื่องที่เขากลุ้มใจเกี่ยวกับแฮร์ริสันไปหมดแล้ว ถ้าเขาไม่บังเอิญเห็นเพื่อนรักนั่งอยู่ตรงระเบียงคาเฟ่แห่งหนึ่ง

 

ไรอันสังเกตเห็นว่าทอมชะงักฝีเท้า เขาจึงมองตามสายตาของคนรัก แล้วก็เห็นว่า ที่คาเฟ่ฝั่งตรงข้าม แฮร์ริสัน ออสเตอร์ฟิลด์ กำลังคุยกับเด็กหนุ่มร่างผอมเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อน ซึ่งหน้าตาดีมากคนหนึ่งอย่างออกรส จนไม่ทันสังเกตเห็นว่าพวกเขาจ้องมองอยู่ ชายหนุ่มกำลังจะเอ่ยปากถามทอมว่าจะเข้าไปทักไหม แต่ทอมชิงเดินนำออกไปก่อนพร้อมฉุดแขนเขาให้เดินตามไปอย่างเงียบเฉียบ

 

ผ่านไปครู่หนึ่ง กว่าทอมจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่แกล้งดัดให้ร่าเริงว่า

 

“อย่าไปกวนพวกเขาเลยดีกว่าเนอะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ ผมหิวจริง ๆ แล้วเนี่ย”

 

“อื้ม อยากกินอะไรละลูกแมวน้อย ปลาทูน่าไหม”

 

ไรอันแกล้งแหย่ ด้วยอยากให้ทอมอารมณ์ดี ในเมื่อทอมยังไม่อยากพูดถึงเรื่องเมื่อครู่ เขาก็จะไม่ถาม

 

“ผมไม่ใช่แมวนะ!”

 

“ฉันว่าเหมือนออก ยิ่งตอนแยกเขี้ยวเมื่อกี๊ยิ่งเหมือน”

 

ชายหนุ่มหัวเราะขำทอมที่แกล้งทำปากยู่ ก่อนจะพากันเดินห่างคาเฟ่นั้นออกไปไกล

 

.-*-.-*-.-*-.

*แคทนิป พืชที่แมวชอบมาก ๆ ค่ะ ชอบกลิ่น ชอบไปนอนกลิ้งขลุกตัว บางทีก็กินเข้าไปด้วย
ที่มา petrepublicthailand.com

มาถึงตอนนี้ สงสารทั้งสามคน นี่ตูเขียนอะไรลงไปเนี่ย ฮือ…

จริง ๆ เราเชียร์แฮซค่ะ แต่เรื่องจะไปทางไหนก็ต้องรอดูกันต่อไป บอกตามตรงว่าเราด้นสดค่ะ วางพล็อตไว้ตอนแรก แต่ตอนไม่ได้แต่งตามที่วางไว้เลย เพราะงั้นเรื่องจะไปทางไหนเราก็ลุ้นเหมือนกันค่ะ 5555

Advertisements

5 thoughts on “Bad Mate – 4 –

  1. เราเข้าใจทอมนะ เราเข้าใจดีเลยล่ะ เราเนี่ยนิสัยเหมือนทอมในเรื่องนี้เป๊ะ บางทีความรักมันไม่ได้เหมือนในนิยายเนาะที่จะรู้สึกกับใครคนนึงมากๆจนอยากคบ บางทีมันเป็นเรื่องของจังหวะ เวลา และการไตร่ตรอง เคยมีเพื่อนมาชอบแต่รู้ดีว่าเค้าสำคัญเกินกว่าจะเอามาเสี่ยงกับความรักได้ เลยทำเป็นไม่รู้ กับอีกคนที่ไม่สำคัญเท่าเค้า แต่เราให้ตำแหน่งคนรักกับเค้าได้ จะเวิร์คหรือเฟลก็ค่อยดูกันไปอีกที นั่นเป็นสิ่งที่ทอมคิดกับแฮซและไรอัน ซึ่งเทียบแล้วเราว่าตำแหน่งทางใจน่ะแฮซสูงกว่า แต่ก็น่าสงสารที่มันเริ่มต้นด้วยเฟรนโซนแล้วจะออกมาจากจุดนั้นต้องเสียอะไรหลายอย่างเกินไป ถ้าสักวันเลิกกัน (ซึ่งความรักก็มักจะไม่ยั่งยืนหรอก ต่อให้ฟิคจบสวยแค่ไหน) ทอมจะเสียทั้งคนรักและเพื่อน เราเป็นทอมเราก็ไม่เสี่ยงอะ อินฟิคมากจริงๆตอนนี้ แงงงงงงงงง

  2. แกแฮริสันเขาไปหาคนที่คล้ายน้องทอมแทนแต่ฉันเข้าใจน้องทอมนะค.สัมพันธ์แบบเพื่อนยั่งยืนกว่าจริงๆ โง้ยน้องทอมหวงแฮริสันอะแก โง้วววว

  3. ไรอันน่าสงสารที่สุดแล้วค่ะ ดูแล้วไรอันอาจจะดูออก ปกติถ้าไปเจอเพื่อนแบบนั้นถ้าไม่คิดอะไรเกินเลยคงจะแกล้งแซวหรือแอบดู ไม่ดราม่าแบบนี้ง่ะ แฮซยังโชคดีนะคะเพราะในใจทอมอะ มันเกินเฟรนด์โซนแล้ว เหลือแค่รอเปลี่ยนชื่อตำแหน่งอะ โฮฮฮ เริ่มอยากเชียร์ไรอัน สงสารรร

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s