AI Story – 2 –

วันที่ ๓๔ เดือน ๑๑ ศ.ล.ม. ๕๕๕

สวัสดีจ้ะ ลูกรัก

ขอโทษที่ฉบับนี้ล่าช้านะจ๊ะ แม่คิดว่าจะส่งพร้อมพัสดุเลยน่ะ แต่พัสดุที่ว่านี้คงจะมาถึงช้ากว่าจดหมายสักสามสี่วัน รอรับด้วยนะจ๊ะ

ตอนนี้แม่อยู่ที่ชินฟุกุโอกะจ้ะ เป็นเมืองที่มีสองบุคลิก มีร้านค้าและห้างสรรพสินค้าอยู่เยอะพอสมควร แต่ก็มีวัดวาอารามศาลเจ้าเยอะเช่นกัน มีสวนสาธารณะร่มรื่นหลายแห่งด้วย โดยรวมแล้วเป็นเมืองที่น่าอยู่มาก ๆ สะดวกสบายก็จริง แต่ก็ยังคงรักษาวัฒนธรรม และธรรมชาติไว้ หากออกไปแทบ ๆ ชานเมืองหน่อยก็จะเจอภูเขาเขียวขจีและป่าสนเต็มไปหมด เป็นเมืองใหญ่ที่มีกลิ่นอายของชนบทอยู่ด้วย

อาหารที่นี่อร่อยมาก ๆๆๆ ไม่แพ้ที่ชินคาโงะชิมะกับชินโอกินาวะเลยจ้ะ ที่ชินคาโงะชิมะ แม่ชอบเนื้อหมูดำหั่นบาง ๆ เอาไปต้มสด ๆ กินกับน้ำจิ้มสูตรเฉพาะของชินคาโงะชิมะอร่อยมาก ๆ ที่ชินโอกินาวะ แม่ชอบสาหร่ายอุมิบุโดมาก ๆๆๆ รูปร่างหน้าตาคล้ายองุ่นเขียวพวงจิ๋ว กินกับโชยุ เคี้ยวกรุบ ๆ มัน ๆ เค็ม ๆ อร่อยสุด ๆ เลยจ้ะ ส่วนที่ชินฟุกุโอกะ แม่ชอบมันหวานทอดกรอบมาก ที่นี่เขาทำเป็นขนมรสต่าง ๆ รสเกลือ รสโชยุ รสไข่ปลา แต่แม่ชอบแบบที่กินกับไอศกรีมราดช็อกโกแลต ดูไม่น่าเข้ากัน แต่อร่อยเข้ากันมาก ๆ แม่ว่าจะไปกินที่ร้านทุกวันเลย

อากาศตอนกลางเดือนสิบเอ็ดที่นวสยามเย็นสบายเหมือนทุกปีไหมจ๊ะ อากาศที่ชินนิฮงค่อนข้างหนาว แม่เอาผ้าพันคอที่ลูกทำให้มาพันแล้วล่ะ อุ่นสุด ๆ เลยจ้ะ

แม่จะอยู่เมืองนี้สักสิบวันจ้ะ นั่งรถไฟออกไปเที่ยวเมืองอื่นบ้าง แต่ตั้งฐานไว้ที่ชินฟุกุโอกะนี่แหละ เพราะงั้นลูกส่งจดหมายมาตามที่อยู่นี้ได้นะจ๊ะ แม่จะรอนะ ฝากความคิดถึงถึงหนูรัตน์ด้วยนะ

รักและคิดถึงลูกจ้ะ
แม่

ปล. เรื่องถูกเชฟกับมาสเตอร์ปฏิเสธ แม่ไม่นับนะ ถือว่าไม่ได้พูดต่อหน้าอย่างเป็นทางการ

ปปล. แม่จะกินของหวานเยอะ ๆๆๆ เลยด้วย อ้วนก็ช่างประไร ยังไงก็ถูกปฏิเสธอยู่ดี

– – – – – – – – – –

วันที่สามสิบเก้า เดือนสิบเอ็ด ศักราชโลกใหม่ที่ห้าร้อยห้าสิบห้า

กราบเท้าคุณแม่ที่รัก

ได้รับทั้งจดหมายและพัสดุแล้วครับ พัสดุเพิ่งมาถึงวันนี้เอง ผมนำของฝากไปให้ทุกคนที่ร้านแล้ว พี่รัตน์ชอบสร้อยข้อมือที่มีจี้รูปแมวกวักมากครับ บอกว่าจะเก็บไว้ใส่ตอนไปเที่ยว เชฟดูดีใจที่ได้สูตรขนมทอดของชินโอกินาวะ บอกว่าจะลองทำดู อาจจะปรับนิดหน่อยให้ถูกปากคนนวสยาม มาสเตอร์ก็ตื่นเต้นมากตอนเห็นโบว์ไทด์หูกระต่ายสีแดงเข้มขลิบทองลวดลายเรียบง่ายแต่หรูหราแบบชินนิฮง เขาถอดโบว์ไทด์อันเก่าออกแล้วสวมอันใหม่ที่แม่ให้มาทันทีเลยล่ะครับ ทุกคนฝากขอบคุณแม่ด้วย บอกว่าแม่น่ารักมาก

ช่วงนี้โอนเนอร์ไม่ค่อยเข้ามาที่ร้าน เพราะงั้นผมจะเก็บตุ๊กตาแมวฟักทองตัวนี้ไว้กับผมก่อน ไว้โอนเนอร์มาแล้วจะเอาให้ครับ ส่วนหนังสือนิทานภาพที่แม่ให้มา ผมชอบมาก ภาพลายเส้นเรียบง่ายแต่ใช้สีอบอุ่น ดูแล้วสบายตาดี แต่ยังไม่ได้อ่านเนื้อเรื่องเลย ไว้ช่วงพักของวันนี้จะลองอ่านดูครับ

กว่าจดหมายฉบับนี้จะถึงมือแม่ก็คงวันที่สี่สิบสองพอดี สุขสันต์วันเกิดครับแม่ ปีนี้ผมไม่ทำเค้กช็อกโกแลตให้ เพราะแม่เอาแต่เที่ยว ไม่ยอมกลับบ้าน อดไปแล้วกัน แต่ถ้ามาหาผมที่คาเฟ่โลกเสมือน อาจจะทำให้กินก็ได้

รักและคิดถึง
โคยูคิ

ปล. แม่อย่าหนีความจริงสิครับ ถูกปฏิเสธก็คือถูกปฏิเสธ

ปปล. อยากกินขนมก็กินเถอะครับ แต่ยิ่งอ้วน โอกาสถูกปฏิเสธก็ยิ่งเพิ่มขึ้นนะครับ

– – – – – – – – – –

วันที่ ๔๒ เดือน ๑๑ ศ.ล.ม. ๕๕๕

สวัสดีจ้ะ ลูกรัก

แม่ได้รับทั้งจดหมายและของขวัญวันเกิดแล้วนะ ขอบใจมาก ๆๆๆๆๆ แม่ชอบมาก! ลูกรู้ได้ไงว่าแม่กำลังอยากได้สมุดเล่มใหม่ แถมยังเป็นสมุดปกผ้าแบบที่มีริบบิ้นผ้าไว้คั่นหน้าด้วย สวยหรูจนแม่แทบไม่กล้าใช้เลยละ กลัวลายมือไก่เขี่ยของแม่จะทำให้สมุดสวย ๆ แปดเปื้อน แต่ถ้าไม่ใช้ สมุดก็คงจะเสียใจแย่เลยสินะ แม่จะใช้อย่างทะนุถนอมแล้วกันจ้ะ

เย็นนี้แม่จะไปทวงเค้กวันเกิดแน่ ๆ ทำให้แม่ด้วยนะ

รักลูกมาก ๆๆๆ
แม่

– – – – – – – – – –

วันที่ ๔๒ เดือน ๑๑ ศ.ล.ม. ๕๕๕
๒๒:๔๑ น. ตามเวลาชินนิฮง

สวัสดี คุณสมุดบันทึกเล่มใหม่

คุณสมุดสวยมาก ๆ จนแทบไม่กล้าเขียนเลยละ แต่ถ้าไม่ใช้ โคยูคิคงจะเสียใจ เพราะงั้น ช่วยอดทนกับลายมือไก่เขี่ยของฉันหน่อยนะ

ก่อนอื่นต้องตั้งชื่อ ชื่ออะไรดีนะ คุณสมุดมีปกสีน้ำตาล งั้นขอตั้งชื่อว่าคุณน้ำตาลแล้วกันนะ ฉันชอบทั้งสีน้ำตาลและน้ำตาลที่ไว้ใส่ขนมมาก ๆ แค่ได้เห็นคำนี้ก็ทำให้รู้สึกทั้งอบอุ่นและหอมหวานในเวลาเดียวกันแล้ว ตกลงชื่อนี้เนอะ คุณน้ำตาล

วันนี้เป็นวันเกิดปีที่ ๔๖ ของฉันละ ถ้านับตามปีของโลกเก่าน่ะนะ แต่ถ้านับตามปีของโลกใหม่ก็จะเป็นปีที่ ๒๓ ถ้านับตามโลกใหม่ฉันก็ยังสาวอยู่สินะ!

ช่วงเย็นของวันนี้ โคยูคิทำเค้กช็อกโกแลตให้กินที่คาเฟ่บนโลกเสมือน อร่อยเหมือนของที่เคยกินจริง ๆ เลย ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าของกินบนโลกเสมือนจะให้รสสัมผัสเหมือนกับของจริงทุกประการ แต่ก็อดทึ่งไม่ได้ เพราะแบบนี้เอง ถึงได้มีสาว ๆ พยายามลดน้ำหนักด้วยการกินอาหารบนโลกเสมือนแทนที่จะกินของจริง แต่ว่า ยังไงของจำลองก็ไม่อิ่มท้องเหมือนของจริงหรอกนะ ยิ่งทำให้อยากกินของจริงมากขึ้น จนฉันต้องไปซื้อเค้กช็อกโกแลตจากร้านสะดวกซื้อมากินตอนสามทุ่มกว่า แต่เค้กจากร้านสะดวกซื้ออร่อยไม่เท่าที่โคยูคิทำหรอก

เพราะวันนี้เป็นวันเกิด จึงทำให้นึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมา เวลานี่ช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน ก่อนหน้านี้ ฉันใช้ชีวิตเอื่อยเฉื่อย ที่จริงตอนนี้ก็ยังเอื่อยเฉื่อยอยู่ดี ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ราวกับว่าตัวเองมีเวลาเหลือเฟือ สิ่งที่อยากทำ มักจะผัดไปทำวันพรุ่งนี้เสมอ แต่ว่าวันพรุ่งนี้ไม่เคยมาถึงจริง ๆ นั่นแหละ แม้จะเริ่มคิดได้ว่าอะไรที่ต้องทำ ก็ต้องทำวันนี้ตอนนี้เท่านั้น แต่การเริ่มทำอะไรสักอย่าง ก็ยากเหลือเกินสำหรับฉัน แม้แต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้จะพูดกับโคยูคิอย่างไรดี พอคิดว่าวันนี้แหละ ต้องพูดให้ได้ แต่สุดท้าย ก็ผัดวันไปเรื่อย ๆ บอกตัวเองว่าไว้ก่อนก็ได้ ยังไม่เป็นไร ยังไม่ถึงเวลาหรอก

ตอนแรกฉันคิดว่าถ้าพูดไม่ออก จะบอกผ่านจดหมายแทน แต่ว่าคงทำไม่ได้ บอกเรื่องนั้นผ่านจดหมายไม่ได้ คงต้องกลับบ้านสักวัน ไปบอกต่อหน้า แต่ขอเที่ยวให้อิ่มก่อนแล้วกัน
คุณน้ำตาลว่าฉันเห็นแก่ตัวไหม อือ ฉันยอมรับว่าเห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวมากที่สุดเลย เป็นแม่ที่ใช้ไม่ได้ ที่จริงก็ไม่สมควรเป็นแม่ตั้งแต่แรกแล้ว

ขอโทษที่เขียนคร่ำครวญอะไรก็ไม่รู้นะ ขอบคุณที่รับฟังฉันนะ คุณน้ำตาล

อ้อ ฉันลืมแนะนำตัวไปเลย ฉันชื่อ ข้าว ยินดีที่ได้รู้จักนะ คุณน้ำตาล

– – – – – – – – – –

วันที่สี่สิบห้า เดือนสิบเอ็ด ศักราชโลกใหม่ที่ห้าร้อยห้าสิบห้า

กราบเท้าคุณแม่ที่รัก

แม่ชอบสมุดก็ดีแล้วครับ ใช้ด้วยนะครับ ฝึกคัดลายมือก็ได้ ผมจะได้อ่านจดหมายของแม่ง่ายขึ้น ไม่ต้องเทียบกับข้อมูลลายมือหวัดแบบต่าง ๆ ของแม่ ตอนนี้ในหัวผมนับได้สี่แบบแล้วนะครับ

อากาศที่นวสยามเย็นสบายดีครับ อุณหภูมิเฉลี่ยยี่สิบสององศาเซลเซียส แต่ถึงบอกอุณหภูมิไป แม่ก็คงไม่ค่อยเข้าใจใช่ไหมครับ เอาเป็นว่า เย็นสบายแบบที่แม่สวมเสื้อแขนยาวสีเทาตัวโปรดเดินวนในสวนเบญจศรีสามรอบได้โดยที่เหงื่อไม่ออกเลย แบบนี้แม่คงเข้าใจง่ายกว่าใช่ไหมครับ

ผมดูพยากรณ์อากาศแล้ว ที่ชินนิฮงอุณหภูมิเฉลี่ยสิบหกองศาสินะครับ แม่ต้องสวมเสื้อผ้าหนา ๆ นะครับ ตอนนอนก็ปรับอุณหภูมิห้องให้อยู่ที่ยี่สิบสามองศา จะได้หลับสบาย

แม่ยังหลับไม่สนิทเหมือนเดิมอยู่รึเปล่าครับ ที่โรงแรมมีหมอนข้างให้ไหม ถ้ากอดหมอนข้างแม่จะนอนตะแคงแบบที่ชอบได้โดยไม่ปวดเมื่อยตามตัวจนต้องตื่นขึ้นมาพลิกตัว อ้อ แล้วก็งดชาบ้างนะครับ ชาก็มีผลทำให้หลับไม่สนิท ดื่มนมหรือน้ำผลไม้แทนดีกว่าครับ

แม่คงจะว่าผมจู้จี้ขี้บ่นเหมือนคนแก่ ผมยอมรับก็ได้ว่าผมขี้บ่น ใครใช้ให้แม่ทำตัวเหมือนเด็กละครับ

รักและเป็นห่วง
โคยูคิ

– – – – – – – – – –

วันที่ ๔๘ เดือน ๑๑ ศ.ล.ม. ๕๕๕

สวัสดีจ้ะ ลูกรัก

ขอบใจที่เป็นห่วงแม่นะ ลูกแม่น่ารักที่สุดเลย! แม่จะสวมเสื้อหนา ๆ ตอนนอนก็ห่มผ้าหนา ๆ ด้วย แต่ที่พักไม่มีหมอนข้าง แม่ก็เลยเอาหมอนหนุนมากอดก่ายแทน ใช้แทนได้ดีเหมือนกันจ้ะ

แต่เรื่องชา แม่ขอดื่มนะ มาถึงชินนิฮงทั้งที ไม่ดื่มชาของเขาคงน่าเสียดายแย่เลย ถึงแม่จะไม่ค่อยรู้เรื่องชาเท่าไร แต่แม่ชอบกลิ่นหอมของชาข้าวที่ชินนิฮงมาก ๆ เลยจ้ะ แค่ได้กลิ่นก็รู้สึกผ่อนคลายและสงบสุขขึ้นมาทันทีเลยละ อยากให้ลูกได้ลองดื่มดูบ้างจังเลย

วันนี้พวกแม่ไปที่ศาลเจ้าใกล้ ๆ โรงแรมมาจ้ะ ที่ศาลเจ้าเลี้ยงแมวไว้เยอะมากเลย มีแมวเด็กอายุประมาณหกเดือนอยู่สี่ห้าตัวด้วย กำลังซนเลยละ แม่เห็นตัวหนึ่งมีขนสีน้ำตาลเข้มเกือบทั้งตัว ยกเว้นเท้าทั้งสี่ที่มีสีขาว เหมือนสวมถุงเท้าอยู่ ตรงหน้าอกก็มีสีขาวเหมือนสวมผ้าพันคอไว้ ส่วนดวงตาเป็นสีเหลืองจ้ะ เป็นแมวเด็กที่แปลกนิดหน่อย เพราะไม่ค่อยเล่นซนเหมือนตัวอื่น ๆ เอาแต่นั่งเหม่อ หรือนอนขดเป็นก้อนขนฟูฟ่อง ไม่ค่อยขยับตัวไปไหน เห็นมันแล้วนึกถึงลูกขึ้นมาทันทีเลยจ้ะ

มะรืนนี้พวกแม่จะกลับนวสยามแล้ว แล้วเจอกันนะจ๊ะ

รักและคิดถึงลูกใจจะขาด
แม่

ปล. ฉบับนี้แม่บรรจงเขียนสุดฝีมือเลยนะ ถึงจะบรรจงได้แค่ช่วงต้น ๆ ก็ตาม ก็เบรรจงเขียนแล้วมันไม่ทันใจนี่นา

– – – – – – – – – –

เมื่อโคยูคิชาร์ตแบตเตอร์รี่เรียบร้อย และกำลังเริ่มเดินเครื่อง เขาก็พบว่าบนร่างกายช่วงหน้าท้อง มีอะไรบางอย่างกดทับอยู่ เมื่อสั่งการให้เปลือกตาเปิดออก ดวงตาสีม่วงก็รับภาพสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก ซึ่งมีขนปุกปุยสีน้ำตาลกำลังนอนขดอยู่บนหน้าท้องของเขา จังหวะหายใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวนี้กำลังหลับสนิท

ขณะที่เอไอหนุ่มกำลังประมวลผลว่าเจ้าลูกแมวตัวนี้เป็นแมวของใคร มาจากไหน มาอยู่ในห้องเขา มานอนบนตัวเขาได้อย่างไร หูก็พลันได้ยินเสียงอันคุ้นเคยดังมาจากชั้นล่าง

เสียงของแม่ แม่กลับมาแล้ว

โคยูคิอยากจะลุกไปหา แต่ก็ติดที่เจ้าลูกแมวยังคงหลับสนิท ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นเลย ถ้าเขาลุกขึ้นตอนนี้ เจ้าลูกแมวจะต้องตื่น และบางทีมันอาจจะตกใจกลัวเขาด้วย พวกสัตว์ไม่ค่อยชอบเอไอ โคยูคิมักจะโดนสุนัขเห่าใส่บ้าง โดนแมวพองขนใส่บ้าง โคยูคิโตมากับหนังสือนิทานภาพที่มีสัตว์เยอะ ๆ เอไอหนุ่มจึงชอบสัตว์มาก แต่พวกสัตว์ไม่ชอบเขา ตอนแรกเขาก็เสียใจ แต่พอเวลาผ่านไป เขาก็คิดว่า บางทีพวกสัตว์คงไม่เข้าใจว่าทำไมสิ่งของอย่างเขาถึงเคลื่อนไหวได้กระมัง เมื่อคิดแบบนี้แล้ว เขาจึงทำใจได้ ไม่ค่อยเสียใจเวลาโดนสัตว์ขู่ใส่อีก แต่ถ้าเป็นไปได้ เอไอหนุ่มก็พยายามเลี่ยง ไม่เข้าใกล้พวกมันให้โดนขู่ใส่

แต่ว่า ในสถานการณ์อย่างตอนนี้ เห็นทีจะเลี่ยงไม่ได้เสียแล้ว

เอไอหนุ่มค่อย ๆ ใช้มือทั้งสองสอดเข้าไปใต้ลำตัวของลูกแมว ประคองขึ้นมาอย่างนุ่มนวล แต่ถึงจะทำอย่างระวังเพียงใด สุดท้ายเจ้าแมวก็ตื่นขึ้นมาอยู่ดี มันสะดุ้งตกใจตื่น ดูงุนงงว่าเหตุใดตัวเองถึงแทบจะลอยอยู่กลางอากาศ เบิกตาสีเหลืองมองสบตาสีม่วงของเอไอหนุ่มอย่างสงสัย ราวกับจะถามว่า เขาเป็นตัวอะไรกัน
เอไอหนุ่มค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะวางเจ้าลูกแมวที่ยังคงเบิกตากว้างมองเขาลงบนหมอนที่ใช้หนุนอยู่จนถึงเมื่อครู่

แม้โคยูคิจะปล่อยมือจากเจ้าลูกแมวแล้ว แต่มันยังคงใช้ดวงตาเหลือง ๆ จ้องเขาไม่เลิก ไม่ว่าเอไอหนุ่มจะลุกขึ้นจากเตียง เปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนอนลายหมีแพนด้าไปเป็นชุดทำงาน เสื้อเชิ้ตขาวทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำ กางเกงขายาวสีดำ ยืนสำรวจความเรียบร้อยหน้ากระจก มันก็ยังจ้องเขา จนกระทั่งโคยูคิเปิดประตูออกจากห้องไปและปิดประตูตามหลังแล้วนั่นแหละ มันถึงวางใจขดตัวบนหมอนลายแพนด้า แล้วหลับไปอย่างสบายอารมณ์

– – – – – – – – – –

วันที่ ๕๑ เดือน ๑๑ ศ.ล.ม. ๕๕๕

เวลา ๒๑:๓๙ น.

สวัสดียามค่ำจ้ะ คุณน้ำตาล

ฉันกลับถึงนวสยามแล้วนะ ถึงเมื่อวานนี้เอง ฉันยังไม่ได้เล่าให้คุณน้ำตาลฟังใช่ไหมว่า รับแมวเด็กจากศาลเจ้าที่ชินฟุกุโอกะมาเลี้ยงที่นวสยาม ขอลงทะเบียนรับเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว ตั้งชื่อให้ว่า ชา จ้ะ เพราะสีขนมันเหมือนสีของน้ำชาชงเข้ม ๆ เลย เท่ากับว่าตอนนี้ครอบครัวอาชวกรณ์ ก็มีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งตัวแล้ว! ก่อนจะออกจากชินฟุกุโอกะต้องตรวจโรคอย่างเข้มงวด ฉันยังห่วงว่าเจ้าชาจะตื่นกลัว แต่โชคดีที่เจ้าชาเป็นแมวเด็กที่ไม่ค่อยสนใจอะไร ขอแค่มีที่ให้นอน และมีของกินก็พอ เจ้าชาก็มีส่วนคล้ายฉันตรงนี้เอง

วันนี้พาเจ้าชาไปที่คาเฟ่ มันเป็นที่รักของทุกคนในทันที แม้จะไม่ค่อยอ้อนใคร และเอาแต่นอนก็ตาม ฉันฝากเจ้าชาให้โคยูคิเลี้ยงไว้ที่ห้องพักบนชั้นสองของร้าน อ้างว่าเพราะเจ้าชาติดใจหมอนแพนด้า อันที่จริง ฉันก็คิดจะยกเจ้าชาให้ลูกอยู่แล้ว ขออนุญาตเจ้าของร้านไว้แล้วด้วย เจ้าของร้านเป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง และมันก็ชอบแมวมาก ๆๆๆ ด้วย จึงไม่ขัดข้องอะไร ฉันแน่ใจว่าโคยูคิจะต้องดูแลเจ้าชาได้ดีแน่นอน ลูกชอบสัตว์มากมาตั้งนานแล้ว แต่สัตว์มักจะกลัวเอไอ ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไม แต่ว่าเจ้าชาดูไม่กลัวโคยูคิเลย ออกจะสนใจมากกว่า คิดว่าถ้าอยู่ด้วยกันไปเรื่อย ๆ เจ้าชาอาจจะติดโคยูคิแจเลยก็ได้นะ ส่วนโคยูคิก็ต้องรักเจ้าชามาก ๆ อยู่แล้วละ

คุณน้ำตาล ฉันยังไม่กล้าบอกโคยูคิเลย ฉันจะทำอย่างไรดี

– – – – – – – – – –

Advertisements

One thought on “AI Story – 2 –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s